Ludzie na mojej drodze

Wyświetlono razy (ostatnio: )

balkonie strasznie burżujskiego hotelu, ale widok jest nieziemski. Przez te wszystkie dzisiejsze przesiadki i podróże polnymi drogami wyglądałam jak błotna wiedźma, śmiać mi się chciało jak patrzyłam na swoje zabłocone buty trekkingowe dreptające po wypolerowanych kafelkach, a obok mnie szedł dumnie pracownik hotelu w garniturze i lakierkach. Chyba idealnie wpasowałam się w klimat pozłacanych klamek. Na ścianach wiszą płótna z czymś co powinno raczej wisieć w kościele, aniołki i Madonny w stylu Leonarda Da Vinci, więc uciekam na plażę.


30 lipca Vlora
Śniadanie w moim luksusowym hotelu zjadłam w towarzystwie trzydziestopięcioletniej Albanki, która na stałe mieszka w Austrii. Nareszcie mogłam dać upust swojemu gadulstwu, bo mówiła perfekcyjnie po angielsku.
Albańczycy wieszają na swoich domach na sklepieniu dachu wielkie maskotki np. kaczora Donalda, albo jakiegoś misia. Idea polega na tym, że jak ktoś patrzy na ich dom z zazdrością czy zawiścią i myśli przez to źle o właścicielach, to ta zabawka ma ich "zabić". To jest niesamowity widok- całe wsie pełne kolorowych, pluszowych zabójców!
Innym zwyczajem Albańczyków jest noszenie przy sobie czosnku, dzięki czemu nic im nie grozi. Rozmawiałyśmy z Albanką o tym, dlaczego jest tutaj tak drogo, nie ma turystów, o korupcji, o tym jak się ludziom żyje, o rodzinnych relacjach i o filozofii życiowej większości Albańczyków. Moja nowa znajoma jest bardzo dumna z bycia Albanką, jej syn mówi po albańsku i niemiecku, często odwiedzają ojczyznę i poza ekonomicznymi i biurokratycznymi uwarunkowaniami wszystko przemawia dla niej za życiem tutaj.
Potem poszłam na plażę, pływałam i rozmawiałam z ludźmi, poznałam Amerykankę albańskiego pochodzenia, ale nie była ciekawa. No i w końcu odnalazłam rodzinę, którą poznałam już wczoraj, zaprosili mnie na obiad. Podali rybę z ryżem i jajkiem na twardo, a na ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Albania - wybierz obszar, który cię interesuje: