Ludzie na mojej drodze

Wyświetlono razy (ostatnio: )

błądziłam po Sofii szukając drogi do hostelu.
To była jednak piękna noc...

7 sierpnia Sofia
Jadę do Plovdiv. Na dworcu jak zwykle nikt nie chciał mi pomóc. Pokazałam jednemu chłopakowi bilet z pytaniem kade peron (gdzie peron?), a on odpowiedział: "I don't have any money". Gdy powtórzyłam to samo pytanie do paru kobiet po bułgarsku, polsku i angielsku, po prostu odmachiwały rękoma, tępe krowy.
W przedziale (w końcu pewien kolejarz mi pomógł) usiadłam z dwiema Bułgarkami. Za każdym razem, gdy ktoś chciał wejść, moja współpasażerka z naprzeciwka mówiła coś w stylu : "personala, konduktore, nie wchodzić". I tak oto ludzie stali na korytarzu, a ta dziewięćdziesięciokilogramowa bazarowa hrabina leżała niczym na sofie w salonie i plotkowała ze swoją rodaczką.
Potem ona wysiadła, a przysiadła się grupa Cyganów. W pewnym momencie wszedł do przedziału bułgarski kloszard i Cyganie kupowali od niego jakieś stare buty, więc wyciągnęłam aparat i ...pstryk! Kloszardowi się to nie spodobało, rzucił się w moim kierunku z pięściami. Cyganie odgrodzili go ode mnie siłą, zaczęli go wypychać z przedziału, wysiedli ze mną z pociągu, robili mi za obstawę i chcieli iść na policję, bo bali się, że ten nędzarz coś mi zrobi. Ja się śmiałam z absurdalności tej sytuacji, trochę chciałam bić się z kloszardem, a trochę chciałam zostać z Cyganami. W końcu jednak przyłączyłam się do dwunastoosobowej grupy jednakowych Czechów i poszliśmy szukać noclegu.

8 sierpnia Plovdiv
My Bułgarzy...Dajcie nam tylko kawę, fajki i słonecznik, będziemy ruszać żuchwą, ale nie mózgiem. Nie przepadamy za wami obcokrajowcami. Nie znacie cyrylicy, chcecie wszystko teraz i dobrze. Nie rozumiecie, że piwo trzeba nalać i że...czasami nawet w piwiarni browar się kończy.
Poza tym czy nie rozumiecie, że najprzyjemniejszą rzeczą na świecie jest plucie skorupkami ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Albania - wybierz obszar, który cię interesuje: