Ludzie na mojej drodze

Wyświetlono razy (ostatnio: )

ale nie udawało mi się. Za oknem była tragiczna mgła.

4 sierpnia Belgrad
Chodzę po mieście ubrana w koszulkę z flagą mojej nowej ojczyzny i ze skromnym napisem Albania. Miałam nadzieję sprowokować jakąś ciekawą dyskusję z Serbami i owszem, ludzie dziwią się na ten widok i mówią pod nosem "Albania, tutaj?", ale nic jednak ciekawego się nie dzieje. Siedzę w barze, gdzie podają wyłącznie napoje, ale i tak czekam już czterdzieści minut na szklankę wody, klienci zwracają obsłudze uwagę, że zaraz mają autobus, bo jesteśmy na dworcu centralnym w Belgradzie, ale "barman" mówi tylko moment, moment.
Mam chyba jeszcze ze trzy godziny czasu, a jest noc...położyłam się na plecaku na parkingu autobusów, koło mnie stanął policjant- mój anioł stróż.

5 sierpnia Sofia
W drodze do Bułgarii poznałam sympatyczną Serbkę, ma męża Albańczyka, pracuje dla ONZ, rodzinę ma w Prishtinie, a rodziców w Belgradzie. Mówiła o polityce antyalbańskiej w Serbii, o tym, że w Kosowie 97% mieszkańców to Albańczycy, o swoim synu w USA, o życiu w Prishtinie, o planach ONZ, o sobie.
Poznałam również Kuwejtczyka, który mieszka w Kosowie, postawił mi sałatkę szopską, chciałam, żeby mi coś opowiedział o Kuwejcie, ale on powiedział, żebym została z nim na noc w Belgradzie w hotelu, to wtedy się czegoś dowiem.
Po przesiadce w Nis jechałam już tylko w towarzystwie bardzo sympatycznego Bułgara, rozmawialiśmy totalnie na migi, jeśli dobrze zrozumiałam, to handluje ciuchami, był bezinteresownie przyjacielski, a jednak nie nachalny, co mi bardzo odpowiadało.
Znowu jestem w Mostelu, dziewczyny, które tu pracują poradziły mi, że jeśli chcę zobaczyć, jak żyją zwykli Bułgarzy, to żebym pojechała do Vratsy, co też zrobię jutro.
Dzisiaj odsypiam te wszystkie autobusowe noce.

6 sierpnia Vratsa
Zobaczyłam to, co chciałam. Widoki z pociągu Sofia-Vratsa ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Albania - wybierz obszar, który cię interesuje: