Ludzie na mojej drodze

Wyświetlono razy (ostatnio: )

poranek w Tiranie był tak samo zaskakujący jak pierwszy dzień tutaj. Szłam sobie ulicą wolno i leniwie, aż tu nagle widzę jak szybko drepcze starszy dziadek z "Rzeczpospolitą" pod pachą. Coś mi tu nie grało, cofnęłam się więc i pytam po polsku: "przepraszam, pan czyta Rzepę"? Okazało się, że studiował w Polsce astronomię, a teraz tłumaczy teksty astronomiczne z polskiego na albański. Poszliśmy na kawę, a potem zaproponowałam, że odprowadzę go do domu, no to zaprosił mnie do siebie. Jego żona pomyślała w pierwszej chwili, że jestem Jehową, ale jak tylko jej mąż wyjaśnił, jak mnie spotkał, rzuciła się na mnie, zaczęła mnie ściskać i całować, wcisnęli mnie na kanapę, podstawili wózek z milionem salaterek różnej słodkiej zawartości, najbardziej zaintrygował mnie grejpfrut w miodzie, no i do tego nieśmiertelna pieczona kukurydza. Błagałam, żeby się nie fatygowali tak dla mnie, chcieli, żebym przebrała się w ubrania ich córki i żebym się wykąpała i została u nich na parę dni... Taka jest właśnie gościnność Albańczyków, aż nie sposób tego udźwignąć i bardzo trudno się odmawia. Co do mieszkania, to było ekstremalnie luksusowe, nowoczesne i pedantycznie czyste.
Albania to kraj absurdów, na plaże wjeżdżają wieśniacy na osłach i sprzedają melony kąpiącym się. Bloki w Tiranie pomalowane są we wszystkie kolory tęczy, fale, liście klonowe, różne żarówiaste figury geometryczne itp. W śmietnikach pięciogwiazdkowych hoteli w centrum miast grzebią owce i kozy i nikogo to nie dziwi. Z bunkrów robi się billboardy, więc szara pieczarka może być też kapslem coca-coli. Ludzie chodzą jak ślimaki, żeby po sekundzie zamienić się w szybkich i wściekłych. Często deklarują po dwie religie. Ponad wszelkimi podziałami przede wszystkim są bardzo zjednoczeni, a w Polakach szczególnie starzy Albańczycy najbardziej cenią Solidarność. Ludzie tutaj ciągle się dotykają. ...

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Albania - wybierz obszar, który cię interesuje: