Strona główna » Senegal Sahara Zachodnia Polska Niemcy Mauretania Maroko Mali Hiszpania Gambia Francja Burkina Faso Andora » Wyprawa dookoła Sahary !!!! - Część I - Przejazd przez Europę i Maroko.

Wyprawa dookoła Sahary !!!! Niemcy, Francja, Hiszpania, Maroko, Sahara Zachodnia.

Wyprawa dookoła Sahary !!!! - Część I - Przejazd przez Europę i Maroko.

Lasy, Puszcze, Parki Narodowe, Dżungle ...

Cyprian
2007-04-19 16:54:24

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.00 z 5.00. 1 głosów oddanych

dotrzeć do Mauretanii i zacząć prawdziwe zwiedzanie. Bo do teraz jedziemy przecież tranzytem. Jedziemy cały czas pustynią. Na dworze temperatura sięga już 50 0C, a w kabinie - mimo że klimatyzacja chodzi cały czas (na szczęście działa) - temperatura przekracza 36 0C. Pustynny mieszkaniec. Pomimo upałów brniemy dalej. Samochód ledwo jedzie. I jemu temperatura daje się mocno we znaki. Co jakiś czas robimy sobie przerwy, by obserwować to, co się dzieje na pustyni. Dzisiaj droga wiedzie nieco dalej od atlantyckiego wybrzeża. Chociaż od czasu do czasu fragment oceanu miga nam przed oczyma. Asia uparła się na fotograficzne udokumentowanie każdego gatunku roślinek. I dobrze - w Polsce takich nie znajdziemy. Podczas obserwacji pierwszej całkowicie piaszczystej wydmy (bo wjechaliśmy w tereny bardziej zbliżone do naszego wyobrażenia pustyni) poznajemy jednego z mieszkańców tych niegościnnych terenów. Między nogami smyknęła nam jaszczurka. Kolorystycznie - była bardzo zbliżona do otoczenia.
W końcu, po kilkugodzinnej jeździe w pełnym słońcu docieramy do granicy. Punkt marokański wygląda jeszcze w miarę cywilizowanie. Tyle, że wszędzie jest wszechobecna biurokracja. Przejście graniczne od tej strony bazuje jeszcze wyłącznie na księgach. Jest kilka punktów, w których skrupulatnie odnotowywane są informacje. Na przejściu z Ceutą były przynajmniej komputery. Droga niczyja. Między Marokiem a Mauretanią. A tutaj jeszcze chyba taka technika nie dotarła. Po zaliczeniu ostatniego punktu kontrolnego przejeżdżamy koło szlabanu i � koniec. Skończyła się droga a zaczęło pole minowe. Podobno cała marokańsko - mauretańska granica jest zaminowana. Nie ma to jak bratnie narody. Na szczęście między punktami granicznymi biegnie gruntowo - betonowy odcinek drogi, do przebycia właściwie jedynie przez samochody terenowe. Ale i osobówki próbują. Odcinek ten ciągnie się przez ok. 4 km. Potem dojeżdżamy do pierwszej budki po stronie mauretańskiej. Jeśli Maroko nie było bogatym krajem, to tutaj widać już okropną biedę. Pogranicznicy mają zielone mundury, ale butów już nie. A ich budki zbudowane są z dykty i kartonów, a uszczelniane szarym papierem i gazetami. Wyposażenie tych budek to stolik, dwa krzesła, łóżko polowe i � wszechobecne księgi. I ponownie jak na granicy marokańskiej przechodzimy od budki do budki. Najpierw żandarmeria, potem policja, następnie cło, jeszcze ubezpieczenie samochodu i wymiana waluty i po ponad godzinie (straconej) możemy ruszać dalej.
Swoją pomoc zaoferował nam ubezpieczyciel. Chciał nam pokazać swoje biuro w mieście. A przy okazji poprowadził nas do samego Nouadhibou, a nawet na kemping. Jest to pierwsza większa miejscowość w Mauretanii. Jest to miasto zupełnie niepodobne do tych, które widzieliśmy w Maroku. Domy są strasznie szare, brudne, a wszystko wygląda jakby było niewykończone. Maroko wydaje się znacznie bardziej żywe. Ale to tylko pierwsze wrażenie.
Zobaczymy jak będzie dalej.
Nocleg na kempingu. Wprawdzie mamy pokoik z łazienką (!) ale o ciepłej wodzie można tylko poważyć. Ale w tej klasie cenowej to i tak nieźle.

Koniec części I.
Część II

Autor: Cyprian Pawlaczyk

Uczestnicy wycieczki:
- Joanna Zapęcka
- Małgorzata Pawlaczyk
- autor
- Land Rover Discovery "Dyskoteka", 1996 r.
Więcej zdjęć z wyprawy:

GALERIA ZDJĘĆ - AFRYKA

STRONA GŁÓWNA RELACJE Z PODRÓŻY