Strona główna » Chorwacja » pomiędzy niebem a błękitem

pomiędzy niebem a błękitem wyprawa do chorwacji

pomiędzy niebem a błękitem

Mariu
2007-03-20 21:57:54

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 4.57 z 5.00. 7 głosów oddanych

P O M I E D Z Y NIEBEM A BŁEKITEM Leżąc w szpitalu pomyślałem ,że to pewnie koniec naszych marzeń o wyprawie nad ciepłe morza . Koniec wizji imperatorskich kolumn zatopionych w błękicie zatoki. Zaczęło się niewinnie- chęć posiadania auta i niezależności transportowej. Pisk hamulców i z wymarzonej skody pozostała kupa złomu w kolorze granat metalik. Rany zabliźniły się zeszła opuchlizna, a przed blokiem stanął piękny czerwony ford. Lipcowy poranek trzeci kur już zapiał, zacinamy batem nasze sześćdziesiąt koni i startujemy z piskiem opon. Pęd powietrza zrywa lotki szpanersko zaczepione na bagażniku. Nocleg w żywcu, i dalej w deszczu, aż do samego Budapesztu. Przemykamy gładko poprzez secesyjno-habsbursko - rokokowy Peszt i już jesteśmy po drugiej stronie Dunaju. Dumnie wkraczamy do Budy, oczarowani miastem spoglądamy na wieżyczki jak kreskówki disneja, koronkowy parlament odbijający się w wodzie, przenikamy do chłodu kościołów i zanurzamy dłonie w fantazji fontann. Miasto jest odmiennością Pragi i Krakowa, lecz równie ciepłe i przyjazne. Ruszamy, po prawej spokojna bajorkowata tafla Balatonu, nie zatrzymuje nas nawet widok taplających się toplesek. Wieczór zastaje nas na granicy, plan przejazdu niewykonany ruszamy pełną parą na Zagrzeb. Druga w nocy tylko psy i kierowcy tirów, wałęsają się po niewielkim parkingu na przedmieściach. Ranek w zagrzebiu sprawia wrażenie miasta po ewakuacji, godzinę szukamy bankomatu.Szarość ulic przygnębia, czerń kawy pognębia poranne depresje. Koniec ruszamy w stronę błękitu jezior Pitwickich. Kolorowe bilety ładują nasze emocje. Cichy szum motoru, maleńki stateczek zabiera nas w bajkową podróż, nienaturalny lazur wody i realne srebrne cienie ryb umykające przed naszą dłonią. Zdyszani wypatrujemy z wzniesienia błękitu wody i po chwili biegniemy po drewnianych kładkach i zanurzamy rozpalone dłonie i głowy pod zimny ...