Strona główna » Macedonia » Macedonia – serce Bałkanów

Macedonia…. Miłośnicy zabytków i sztuki odkryją tu klasztory i cerkwie bogate w dzieła światowego malarstwa ikonowego oraz freski. Natrafią na ślady kultury islamskiej i liczne wykopaliska archeologiczne. Szukający kontaktu z naturą nie oprą się urodzie dzikich gór, rwących rzek i czystych jezior. Natomiast wszystkich zaskoczy niezwykła gościnność i serdeczność mieszkańców tej części Bałkanów.

Macedonia – serce Bałkanów

Grażyna i Krzysztof Bielawscy
2007-02-15 20:58:29

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.36 z 5.00. 25 głosów oddanych

z pokładu na Ochrydę, Kaneo, Sv. Naum i ośnieżone szczyty gór.

Jezioro Ochrydzkie uchodzi za najstarsze w Europie. Występuje w nim endemiczna fauna trzeciorzędowa. Wody jeziora są bardzo czyste i obfitują w ryby. Polecamy spróbowanie ochrydzkiego pstrąga, który nawet bez przypraw smakuje wspaniale.

Tuż za miastem, w rybackiej osadzie Kaneo, na klifie stoi cerkiew św. Jana z Kaneo z XIII wieku. Skała niczym balkon zwiesza się nad jeziorem. Wokół rosną cyprysy, ozdobne krzewy i kwiaty. Paleta barw zmienia się w tym zakątku w zależności od pory roku, ale jego urok pozostaje niezmienny. Jest to piękne i romantyczne miejsce, uwieczniane na tysiącach fotografii.

W odległości trzydziestu kilometrów na południe od Ochrydy znajduje się zespół klasztorny św. Nauma z XVII wieku. Obejrzeć w nim można ikonostas, najwcześniejsze fundamenty oraz grób św. Nauma z X wieku. Zgodnie z podaniem, położenie dłoni na płycie nagrobnej sprawi, iż usłyszymy bicie serca świętego. W pobliżu monasteru przepływa rzeka Czarny Drim, wpadająca do Jeziora Ochrydzkiego. Podczas rejsu łodzią można obserwować wybijające podwodne źródła. Tuż za klasztorem zaczyna się strefa przygraniczna, do Albanii stąd już tylko dwa kilometry.

Podkreślenia godna jest gościnność i otwartość Macedończykow. Jeszcze nigdy w swych podróżach po świecie nie spotkaliśmy tak serdecznych ludzi. Po kilku dniach przestaje dziwić, gdy przypadkowo poznana osoba zaprasza do swego domu, ugaszcza czy oferuje nocleg. Kilkakrotnie w górach kierowcy zatrzymywali się, oferując podwiezienie, a opiekun niewielkiej cerkiewki w Ochrydzie zaprosił nas do środka i zza pancernej szyby wyjmował ikony z XII i XIII wieku, dając nam je do ręki. Podobnych przypadków w czasie dwutygodniowej wagabundy mieliśmy znacznie więcej. Co ważne – była to gościnność zupełnie bezinteresowna, za okazane uprzejmości nie oczekiwano ...