Strona główna » Wyspy Owcze Islandia » Wyspy mgieł, wichrów, ognia i lodu

Wyspy północnego Atlantyku

Wyspy mgieł, wichrów, ognia i lodu

Norbert Pokorski
2007-02-07 20:12:27

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.20 z 5.00. 5 głosów oddanych

się na szczycie jednej z wielu gór, skąd rozpościera się wspaniały widok na Bergen i okoliczne fiordy.

Wśród symboli

Po przeszło dwudniowym pobycie w tym wspaniałym zakątku Norwegii we wtorek po południu, szóstego czerwca weszliśmy na pokład promu Smyril Line, który dzień później dowiózł nas do stolicy Wysp Owczych – Tórshavn. Jak przystało na wyspy położone na północnym Atlantyku, przywitały nas mgłą i deszczem. Taka pogoda towarzyszyła nam niemal przez całe osiem dni pobytu na Faroe. Zaraz po przyjeździe udaliśmy się za miasto, aby złapać autostop, gdyż chcieliśmy jeszcze tego samego dnia dostać się na północ wysp. Tórshavn postanowiliśmy zwiedzić przed samym wyjazdem na Islandię. Nie czekaliśmy długo. Farerczycy są bardzo przyjaźni, więc podróżowanie autostopem nie stwarza większych problemów, jedynie wiatr i niemal ciągle padający deszcz mogą być podczas czekania przy drodze nieco uciążliwe. Naszą pierwszą noc na Wyspach Owczych spędziliśmy przy schronisku w Sandavágur na wyspie Vagar. W centralnym punkcie miejscowości, obok kościoła, nad brzegiem fiordu, tak jak niemal w każdej osadzie na Wyspach Owczych, umiejscowiono boisko do piłki nożnej. Co ciekawe bramki miały małe kółka, aby łatwiej można było je przesuwać, dzięki czemu boisko mogło zmieniać swoje przeznaczenie w zależności od potrzeby. Padający deszcz nie robił najmniejszego wrażenia na piłkarzach, tak samo jak wiatr, bez względu na to czy był to lekki podmuch z małą mżawką, czy ostry wicher z ulewą. Niemal przez cały dzień boisko pełne było graczy, a ponieważ był to czas, kiedy słońce tylko na moment chowało się poza horyzont, gra trwała od wczesnego ranka do późnej nocy. Rankiem następnego dnia po przybyciu do Sandavágur mimo padającego deszczu wybraliśmy się na zwiedzanie wyspy, wzdłuż jeziora Sørvágsvatn. Po drodze mijaliśmy miniaturowe poletka, ...