Strona główna » Polinezja Francuska » Polinezja Francuska - stereotyp raju?

Refleksje z wyjazdu na wyspy Polinezji Francuskiej

Polinezja Francuska - stereotyp raju?

Paweł Mizieliński
2007-02-03 15:40:54

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.34 z 5.00. 35 głosów oddanych

interior. Pada całą noc. Coś mówi mi, że wspinaczka po takim deszczu nie będzie dobrym pomysłem. Przewracałem się z boku na bok, czekając na świt i wyjście w nieznane. Jak to zresztą często bywało, zdrowy rozsądek przegrywa i wychodzę w góry o czwartej nad ranem. Już pierwsze kroki po zaznaczonym na mapie szlaku, sprawiają, iż czuję sie jak warzywo w garnku do gotowania na parze. Koszulka mokra jakbym dopiero co wyszedł z oceanu, a jedynym pozytywem jest fakt posiadania dookoła żywych "kijków trekkingowych". Wystarczy wyciągnąć rękę, a od razu trafia sie na solidny chwyt w postaci sterczącej gałęzi czy drzewa. Tylko to błoto po kostki. Ślizgam się we wszystkie strony, a jedynym podparciem aby nie zjechać są wystające korzenie. Po jakimś czasie dochodzę na wysokość gdzie rośnie już tylko trawa, która jak pamiętam z zimowych wspinaczek na płn. ścianie Giewątu nie stanowi dobrego oparcia. Na szczęście jest tu też więcej zabezpieczeń w postaci lin z regularnie zawiązanymi supłami. Na najwyższym szczycie wyspy staję po 4 godzinach podejścia i pokonaniu 660m. deniwelacji. Jest to wspinaczka w pełnym tego słowa znaczeniu i do tego z marną asekuracją. Wszystko wyglądałoby zupełnie inaczej gdybym podchodził suchą ścieżką. Zejście, jak można było przypuszczać, było jeszcze bardziej dramatyczne i trudne. Docieram w końcu do małej kafejki w Vaitape. Jestem zły na siebie, że nie posłuchałem swojej podświadomości, ale pijąc zamówioną kawę zerkam na szczyt. Pewnie gdybym miał lustro zobaczyłbym w swoich oczach TEN błysk. Po dotarciu do swojego małego pensjonatu nie zdejmując zabłoconego ubrania wchodzę do oceanu. Tu nikt się temu nie dziwi. Ciekaw jestem jak zareagowałaby obsługa czterogwiazdkowego hotelu. Pobyt na wyspie kończę rowerową wycieczką dookoła Bora Bora. Rower pożyczyłem w małym sklepiku "ze wszystkim".
Wracam na Tahiti, aby z Papeete przeprawić sie promem ...