Strona główna » Polinezja Francuska » Polinezja Francuska - stereotyp raju?

Refleksje z wyjazdu na wyspy Polinezji Francuskiej

Polinezja Francuska - stereotyp raju?

Paweł Mizieliński
2007-02-03 15:40:54

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.28 z 5.00. 32 głosów oddanych

że goście niechętnie zjedliby bagietki z tuńczykiem z puszki, kupowane w miejscowym Carrefourze, zwłaszcza, że w tak wilgotnym klimacie bagietka w niczym nie przypomina tej kupionej we Francji i aby ją zjeść potrzeba mocnej szczęki i sporo czasu na żucie. Tak mniej wiecej wyglada codzienne menu autochtona. Osławione polinezyjskie sahimi to surowa ryba z sałatą, pomidorem i cebulą, wymieszana z mlekiem kokosowym - wykwintnie podane na tarasie hotelu, zdecydowanie lepiej smakuje nad brzegiem morza, zrobione przez mieszkańca wysp.

Postanowiłem zapuścić się nieco w głąb Tahiti i zobaczyć wnętrze wyspy. Dolina Faa Taua prowadząca w kierunku malowniczego wodospadu, wśród egzotycznej roślinności tropikalnej wydała mi się odpowiednim celem pierwszego spaceru, a kąpiel w małym oczku wodnym z wysokim na kilkadziesiat metrów wodospadem była zwieńczeniem marszu w tropikalnym upale. Po takim orzeźwieniu nawet gumowa bagietka z sardynką okazała wyśmienitym posiłkiem. Jedynym minusem jest wilgoć, zarówno ta związana z klimatem, jak i ta od wodospadu rozsiewającego po okolicy perlistą rosę. Nie należy liczyć na szybkie wysuszenie kąpielówek.
Noc spędzam w Punaauia, w małym pensjonacie. Można tu liczyć na ciepłą kolację z obowiązkowym winem. Biały to dla wiekszości tutaj, synonim Francuza.
Jednym z celów mojego wyjazdu było poznanie Polinezji z trochę innej strony. Jako miłośnik wysiłku, wchodzę na ścieżkę wiodącą w kierunku góry Orochena, najwyższego szczytu Tahiti. Ścieżka wiedzie z Papeete, ale jest na tyle szeroka, iż poradziłby z nią sobie samochód terenowy. Mając namiot i prowiant na dwa dni ruszam do góry. Dwie godziny spaceru doprowadzają do płaskiej polany z punktem widokowym na stolicę Polinezji. Widok jak widok, raczej przeciętny, zdecydowanie zyskuje o zachodzie słońca. Właśnie tu, z polanki, wiedzie szlak na górę Aorai. Wyżej według mapy iść nie można. ...