Lądem do Singapuru - Tydzień w pociągu

Wyświetlono razy (ostatnio: )

Mongolską – Suche Bator. Zanosi się na dłuższy postój, znów te debilne formularze celne. Mongolska pogranicznica (młoda i bardzo ładna) celebruje kontrolę dokumentów, widać że jest od niedawna w tej pracy i nie czuje się jeszcze zbyt pewnie, posiadając przewagę munduru nie potrafi wytrzymać „wojny wzrokowej” i nadrabia to przesadną pedanterią.
Krótko po 22-ej wreszcie wjeżdżamy do Mongolii – całe szczęście, powinienem wziąć ostatni antybiotyk godzinę temu, a przez tych celników kręcących się po korytarzu nie dało się dojść do kipiatoka.

29.05 NIEDZIELA
Niedziela, 29.05. Przez cały dzień mongolskie stepy, czasem zielone jak majowe łąki, czasem łyse jak pustynia. Pagórki porośnięte lasami i idealnie gładkie równiny po horyzont. Raz na godzinę kolonia jurt – prawie przed każdą luksusowa limuzyna lub jeep. Postój w Ułan Bator dosyć krótki (następuje wymiana mongolskich pasażerów) – niecałe 20 min, mamy spóźnienie. Po 20-ej jesteśmy w Zamin Uud pod chińską granicą, znów te debilne papierki...
Na szczęście mamy małą rozrywkę, przetaczają pociąg do hangaru na wymianę podwozia, albowiem rozstaw kół rosyjskich pociągów jest szerszy o trochę ponad 15 cm. Wiąże się z tym pewien kawał (aczkolwiek są tacy, którzy uważają go prawdziwą anegdotę) - kiedy inżynier przedstawiał któremuś z carów plany pierwszej rosyjskiej linii kolejowej, zaproponował, aby tory były szersze - względy bezpieczeństwa, żeby nie ułatwiać wykorzystywania rosyjskich linii kolejowych taborowi wroga. Lekko podpity car nie bardzo zrozumiał intencje inżyniera i zapytał - na ch... szersze? W Rosji dość często nawet najbardziej niekonwencjonalne wypowiedzi cara przybierały formę obowiązującego prawa, więc inżynier nie zadał sobie trudu bardziej szczegółowej analizy słów imperatora i od razu potraktował je jako konkretną techniczną wskazówkę realizacji swojego pomysłu.
Kiedyś widziałem tę scenę wymiany kół na filmie – mroczna hala z powybijanymi oknami, wagony podwieszane na dźwigach linowych i umorusani robotnicy brzękający kluczami i młotkami, teraz nic z tego. Nowoczesny hangar niemal sterylnie czysty, wszyscy technicy w mundurkach – garniturach, białe koszule, krawaty. Żadnych topornych linowych dźwigów, tylko niewielkie podnośniki hydrauliczne, cała operacja przetoczenia kół zajmuje może pół godziny.
O północy opuściliśmy granicę, chińscy celnicy umiarkowanie irytujący, przynajmniej zadbali o muzyczną oprawę swoich guseł serwując z głośników na peronie klasyczno – rockowy repertuar.

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

Chiny - wybierz obszar, który cię interesuje: