„(...) Dziś piękność twą w całej ozdobie widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.(...)”. Tymi słowami poeta składał hołd ukochanej Litwie, a ja odwołując się do nich chcę złożyć hołd najpiękniejszemu miastu na świecie, które urzekło mnie i oczarowało. Prostą relacją z pierwszego spotkania z moim magicznym miejscem z pewnością nie oddam wszystkich uczuć jakie do niego żywię, ale przynajmniej podzielę się z innymi pierwszymi wrażeniami, które sprawiły, że zakochałam się w stolicy Litwy.
WILNO-SEN, KTÓRY STAŁ SIĘ JAWĄ
Bystra2006-12-17 13:40:46
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 3.00 z 5.00. 3 głosów oddanych
czwarty-Troki. Tu nie było miejsca na rozczarowania. Miasteczko jest malowniczo położone na cyplu między trzema jeziorami, więc praktycznie ze wszystkich stron otoczone jest wodą. Zostawiamy samochód tuż przy wjeździe i decydujemy się na spacer wzdłuż głównej ulicy Trok. Mijamy cerkiew, stary, zamknięty kościół oraz karaimską kinesę. Karaimi są z resztą ciekawostką etniczną Litwy. Ich wiara czerpie ze Starego Testamentu, ale obrzędy pochodzą z kultury żydowskiej (językiem liturgicznym jest jidysz). Karaimi przybyli jednak na Litwę z Turcji, skąd ich kultura została wzbogacona o wpływy islamskie.
Po drodze zwiedzamy też ruiny Zamku Lądowego i wchodzimy na pływający most, skąd podziwiamy widok na okolicę. Wracamy jednak do głównej ulicy i w końcu przed naszymi oczyma wyłania się Zamek na Wodzie. Jest naprawdę imponujący. Czerwone mury odcinające się na tle błękitnego nieba i wody nadają budowli jeszcze większej monumentalności. Zwiedzanie zamku to prawdziwa wędrówka w czasie. Muzealne zbiory, jak na muzealne zbiory, są bardzo interesujące, dużo w nich polskich akcentów i historycznych ciekawostek. Atmosferę psują tylko tłumy wycieczek, przeciskających się wąskimi korytarzami. Pod zamkiem można kupić dość tanie bursztyny, które, wbrew pozorom, są przez Polaków rozchwytywane. Inne pamiątki nie są z resztą zbyt ciekawe i warte kupienia.
Wyrwani z rzeczywistości w tym pięknym miejscu wracamy jednak do Wilna na ostatni nocleg i w piątek rano wyjeżdżamy do Polski. Na trasie sznurek polskich autokarów ciągnących do stolicy, na granicy kolejka. To znak, że najwyższy czas opuścić Litwę, ale przecież nie na zawsze.
Dlaczego warto tam wrócić? Nie trudno zakochać się w tym mieście. Wysublimowane, ale nieco prowincjonalne, leniwe, jednocześnie tętniące życiem, takie właśnie jest to miasto. Wilno zachwyca pięknem, dostojnością i tą specyficzną atmosferą, której nie sposób opisać, a która działa jak narkotyk. Myśląc o Wilnie chce się tam po prostu być i czuć się częścią czegoś wspaniałego i wyjątkowego.
Zobacz zdjęcia:
Litwa
Litwa - wybierz obszar, który cię interesuje:
