Strona główna » Tajwan » Fajnokracja

Pamiętam pierwsze dni na Tajwanie. Co było najdziwniejsze? Jedzenie. Lody z czerwonej fasolki, parówki na patyku, makaron razem z kawałkami galaretki znalezione w jogurcie.
Ogólne wrażenie z obserwacji miasta. Tak, jakby ktoś w biednym kraju kupił całe mnóstwo kolorowych gadżetów i udekorował nimi ulice. Poprzyklejał na domach, porozstawiał przy jezdniach; w chaotyczny krajobraz krzywych domków powtykał błyszczące bryły wieżowców. Niedokładnie położona farba na brudną elewację.

Fajnokracja

Justyna Chondromadidis
2006-12-17 00:23:51

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.43 z 5.00. 28 głosów oddanych

Artykul bral udzial w konkursie "Jest takie miejsce..."
organizowanym przez serwis internetowy Odyssei.com oraz tygodnik
"Angora"

Przyjazd

Pamiętam pierwsze dni na Tajwanie. Co było najdziwniejsze? Jedzenie. Lody z czerwonej fasolki, parówki na patyku, makaron razem z kawałkami galaretki znalezione w jogurcie.
Ogólne wrażenie z obserwacji miasta. Tak, jakby ktoś w biednym kraju kupił całe mnóstwo kolorowych gadżetów i udekorował nimi ulice. Poprzyklejał na domach, porozstawiał przy jezdniach; w chaotyczny krajobraz krzywych domków powtykał błyszczące bryły wieżowców. Niedokładnie położona farba na brudną elewację.

Gdy żołądek ma doła

Koncert Irańskiego zespołu w Parku Daan, na świeżym powietrzu. Mark i Kaixin leżą koło siebie na trawie. Burczy im w brzuchach, ale na kolację idziemy dopiero za jakąś godzinę. Mark zapala papierosa, Kaixin porusza się niespokojnie. - Nie jest ci smutno na żołądku, jak palisz na czczo? - pyta Anglika i sam wysupłuje jednego z paczki.
Roksana, widząc moją wesołość, wyjaśnia mi sucho, że po chińsku “smutny” (nanguo) oznacza nie tylko obniżony nastrój, ale i złe samopoczucie fizyczne. Tak więc jak chce mi się wymiotować, to też mogę powiedzieć, że jestem smutna.
Podoba mi się takie uczłowieczanie narządów. To miłe, że mięso i flaki też mają coś do powiedzenia.

Mikrofon

W szkole na zajęciach przedstawiamy swoje prace, mikrofon wędruje z rąk do rąk i chyba tylko ja się czuję jak w telewizji. Podczas zdenerwowania moja chińska gramatyka robi fikołka i muszę kilka razy powtórzyć zdanie, zanim mnie wszyscy zrozumieją. Wyczerpana podaję mikrofon Yokowi, który zaczyna swój monolog miękkim głosem gwiazdora filmowego. Występy, śpiewanie - przez nić skojarzeń powoli dochodzę do tego, że wszystko dzięki KTV.

KTV to karaoke, ...