Strona główna » Angola » „Afryka otwiera swoje drzwi i nigdy ich nie zamyka. Afryka nigdy się nie kończy...” (fragmenty dziennika „Mój dom w Afryce”)

„Afryka jest, jak wielki dom z licznymi pokojami. Każdy pokój to inne, odmienne wnętrze, a każde wnętrze to niepowtarzalny zapach Ziemi, siła i duch Człowieka. Afryka otwiera swoje drzwi i nigdy ich nie zamyka. Afryka nigdy się nie kończy..."

„Afryka otwiera swoje drzwi i nigdy ich nie zamyka. Afryka nigdy się nie kończy...” (fragmenty dziennika „Mój dom w Afryce”)

Dorota Łajło
2006-12-16 23:09:23
Wyświetlono razy (ostatnio: ) Ocena 3.76 z 5.00. 21 głosów oddanych

typowo afrykańska .W pół godziny dojechaliśmy do niewielkiej wioski. Wzrokiem szukam Kościoła. Jest... maleńki kościółek, szopka, Betlejem... jest prawie taki, jak to miejsce, w którym po raz pierwszy narodził się Jezus. Tu, wciąż rodzi się, jak wtedy, skromnie, w ubóstwie... tylko, ze ludzie prości na niego czekają....

...::: W malutkim Kościółku było duszno i gorąco. Kilka małych otworów okiennych nie zapewnia dostatecznej wentylacji. Włosy zaczęły lepić mi się do twarzy. W powietrzu czuć było zapach potu, wilgotnej skory i zapach, którego bliżej nie potrafię określić. Nazywam go - zapach Afryki. Może czerwonej ziemi, glinki żelazistej, Może nie wiem co to... W czasie Mszy pewna kobieta, obok której siedziałam uśmiechnęła się do mnie i podała mi swoja chustę, żebym okryła sobie kolana. Kolana okryłam, choć się roztapiałam. Jakże mogłam być tak lekkomyślna i przyjść w koszulce na ramiączkach i spódnicy do kolan. Kobieta, która dala mi chustę była w podartej bluzce. Może to jej jedyna? Siedziała na krześle i trzymała dwoje malutkich dzieci. Jedno na plecach, jedno w ramionach. Karmiła je naprzemian. Wzięłam na ręce mniejsze dzieciątko, kiedy Ona musiała nakarmić starsze. Maleństwo było słodkie, nie miało pieluszek, owinięte było taka sama chusta, jak ta moja na kolana.

...::: Szczepienia. Wszystko odbyło się tak szybko, zupełnie nie po afrykańsku. Wyszliśmy z Kościoła. Kobiety od razu skierowały się w stronę grupy młodych osób. A widać ich było z daleka. Jednakowe białe koszulki z napisami organizatorów i sponsorów akcji. Od razu rzucił się w oczy znajomy i bliski sercu napis UNICEF. Wolontariusze, młodzi ludzie najprawdopodobniej ochotnicy ze szkol i uczelni. Uśmiechnięci, pogodni, pełni dobrej woli. Każdy z nich zaopatrzony w specjalne pudelka wypełnione jednorazowymi ampułkami ze środkiem zabezpieczającym przed tak straszna chorobą, ...

Strona:  1  2  3  4  5  [6]  7

Oceń ten artykuł:

Oceń!

Dodaj komentarz >>

Twoje imię:

Twój komentarz:

---

Zobacz zdjęcia: Angola

---

Angola - wybierz obszar, który cię interesuje:



---

---

---