Pociągi to prymitywne kabiny teleportacyjne. Takie stwierdzenie na pewno nasunie się na myśl osobie, która za jedno, bądź dwa stulecia spojrzy wstecz na te magiczne pojazdy. Ich magia polega na tym, że podróżujący w nich ze sobą ludzie nie są wybrani przez siebie samych, tylko przydzieleni losowo. Przez koleje losu. Pewnego słonecznego, lipcowego poranka rosyjskie koleje rzuciły mnie daleko na spotkanie z ludźmi jakże życzliwymi i otwartymi.<br />Jadąc pociągiem w kierunku chińskiej granicy nie wiedziałem jak oswoić się z myślą o tej dalekiej podróży. Początkowo moim celem był Wschód, a konkretnie syberyjska Rosja. To Syberia oraz centralna cześć Azji po Pamir, Tien Szan i Tybet mnie fascynowały i do dziś z utęsknieniem i sentymentem myślami kieruję się w tamtą stronę. Aby się uspokoić znalazłem wytłumaczenie, dlaczego akurat ten kierunek. Otóż wszystko zrzuciłem na geny i pochodzenie moich przodków, którzy musieli w przeszłości współtworzyć cywilizację Wielkiego Stepu.
Podróż na Wschód
Damon2006-12-16 22:59:41
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 5.00 z 5.00. 2 głosów oddanych
byli przejęci atmosferą niż naukami Pisma Świętego.
Dojeżdżając do Nowosybirska zdążyłem spożyć ogromną ilość pierożków serwowanych przez kobiety sprzedające je na kolejnych stacjach. Każdy pierożek to osobna historia. Pociąg zatrzymuje się, co kilkaset kilometrów na dłużej, a przy okazji można zrobić niewielkie zakupy. Na każdym z takich postojów staram się zakupić kilka pierożków. Są do wyboru: z cebulą, jajkiem, mięsem, ziemniakami. Preferuję te bez mięsa. Zanim taki pierożek zostanie przeze mnie skonsumowany, musi najpierw dojechać do dworca. Wcześniej musi zostać upieczony na patelni, bądź na blasze. Jeszcze wcześniej czyjeś ręce muszą go uformować i wypchać nadzieniem. Pomyśleć, że każdy z nich ulepiony jest z ciasta pochodzącego z rosyjskiej mąki, mielonej w setkach młynów, których młyńskie koła, rozbijały toń wodną od Wołgi po Amur. Różnych ras kury znoszą jaja, na odmiennych glebach dojrzewają ziemniaki, a cebula wzbija swoje pióra w sąsiedztwie innych warzyw. Gdyby było to możliwe stworzyłbym to stworzyłbym muzeum tych smacznych przekąsek. Pierożki to przegląd rosyjskiej kuchni. Jedne są duże, drugie małe. Jedne tłuste inne suche. Solone i pieprzne. Tańsze i droższe. Aż się prosi, żeby je umieścić w przewodniku Michelina.
Podczas podróży poznaję również m.in. żołnierzy jadących na przepustkę z Czeczenii, wspomnianych Czechów jadących nad Bajkał, rosyjskiego fana drużyny hokejowej Czech, który nie mógł zrozumieć, że nie jestem Czechem oraz Saszę – weterana wojny z Afganistanu z końca lat 70tych ubiegłego wieku. W Brześciu spotkałem również Aleksa, znajomego z akademika, jadącego do domu na wakacje, do Irkucka, który pomógł nam kupić tańsze bilety kolejowe.
Podróż koleją transsyberyjską wydaje się być długa, monotonna i nudna. I czasem tak jest. Mijające godziny staramy się urozmaicić okupując jedyne otwarte okno, chłonąc pejzaże oraz sceny rozgrywające się w oddali pociągu. Dziwna rzecz spotkała mnie w Zachodniej Syberii, kiedy powoli zbliżaliśmy się do Irkucka. Mijane wioski, częściowo pozbawione były prądu, o czym przekonałem się wieczorem, kiedy życie w nich zamierało. Przynajmniej z mojego punktu widzenia. Wioski te z domkami o rozmiarach daczy – domków letniskowych – z szopami i stodołami wtapiały się w krajobraz tworząc harmonię. Życie tu nie jest łatwe, za to na pewno jest proste. Ludzie żyjący w tych trudnych warunkach zwykle są prostolinijni oraz gościnni. Gościnni i życzliwi. Życzliwi i serdeczni. A czegóż więcej chcieć. My mamy dobrobyt. Za to ludzie są coraz bardziej obcy i mało, kto jest szczęśliwy.
Nie wiem, dlaczego, ale kiedy tak spoglądałem za okno na mijane miejscowości jakby „na końcu świata”, ogarnęło mnie uczucie silnej więzi z migającymi za oknem osadami, które spowodowało, że moje oczy zaczęły nagle łzawić.
Zobacz zdjęcia:
Rosja
Rosja - wybierz obszar, który cię interesuje:
