Malta to mało popularne w Polsce miejsce wypoczynku, jednak warte zwiedzenia, dlaczego? Czytajcie!
Skaliste wyspy marzeń
Marta2004-05-02 20:41:51
Wyświetlono razy (ostatnio: )
Ocena 4.33 z 5.00. 6 głosów oddanych
bo oto w tym maleńkim państewku ukazuje nam się iście utopijny obrazek:
Kierowca wsiada do autobusu. Za chwilę czekają go nudne godziny pracy. Tradycyjnie narzeka na gorąco. Myśli: Od maja nie było znośnej pogody. Wzdycha ciężko. Jego wzrok nieświadomie pada na przyczepione z przodu pojazdu obrazki. Nie! Nie są to głupie rysuneczki jakie często widzimy przyczepione w polskich pks-ach. Po prawej stronie Matka Boska Gozotańska, otoczona zastępem aniołów... Po lewej Jezus Chrystus na krzyżu... „Panie Boże!”- myśli kierowca – „Daj mi sprawne oko i rękę, abym szczęśliwie wrócił do domu”. Jednocześnie odzywa się radiostacja. Nie rozumiemy jaką wiadomość przekazuje, ani co odpowiada kierowca, jednak semicki język i katolicyzm stanową nieopisany, wręcz nierealny kontrast. Ten człowiek nigdy nie wpadnie na pomysł aby kogoś okraść czy pobić. Katolicyzm tego zabrania, a to dla Maltańczyków najwyższy autorytet. Myślimy sobie: a może w przyszłości tak będzie wyglądał Irak ?
W końcu ci ludzie są ze sobą spokrewnieni, mówią w zasadzie tym samym językiem. Nie!!! To tylko niespełnione marzenie podróżnika!
Następnego dnia w drodze na Dingli Cliffs (Klify Dingli) z których rozpościerają się rapierający dech w piersiach widoki odkrywamy kolejną, bardzo ważną prawdę dotyczącą Malty. Czy to nie dziwne że w ogóle jeździmy jakimś pojazdem mechanicznym? W końcu to malutka wyspa! Nie można pieszo? Ha, pewnie można! W końcu to bardzo zdrowo, ale tylko jeśli szykujemy się na Olimpiadę Lekkoatletyczną w Atenach. Tu wszędzie jest blisko, ale: po pierwsze, jest to teren bardzo górzysty (a nie są to raczej góry wielkości Tatr, a Alp), po drugie, w południe temperatura może dojść być nawet powyżej 40 stopni (a nie ma to jak się powspinać gdy jest tak cieplutko, no nie?), po trzecie, w miastach, a szczególnie poza nimi nie ma cienia wcale lub jest go w południe niewiele( To Malta, nie Skandynawia – nie ma tu bujnych lasów!), po czwarte, kierowcy jeżdzą jak jeżdzą, a ulice są wąskie i często nie mają chodników.
Lekkie zawiedzenie z powodu kamienistych plaż wynagradza nam przepiękny lazurowy kolor wody, jakiego nigdzie indziej w basenie morza śródziemnego nie znajdziemy oraz „Błękitna Laguna” w pobliżu wyspy Comino, przypominająca tą na Karaibach.
Przez kolejne dni, zwiedzamy wiele miast w których opisywaniu słowa stają się bezsilne: Vallette, Naxxar, Wied iz-Zurrieq, Marsa, Paola, Mosta, Rabat, Ta’ Qali, Marsaxlokk, Mdina, Victoria, Xaghra, Dwejra i wiele innych. To wszystko po prostu trzeba zobaczyć!
Wracając z kolejnej wspaniałej wycieczki ze zgrozą spostrzegamy że nasz hotel jest obstawiony przez policję. Czyżby koniec naszej przygody? Patrzymy nieufnie na stare, nieklimatyzowane policyjne Skody Felicje. Tym mamy wracać do domu? W naszej duszy rodzi się bunt i pragnienie ryzyka. Wsiadamy szybko do nadjeżdzającego autobusu, który dziwnym przypadkiem jedzie na lotnisko.
Nie!!! Tylko nie to! Znów porywamy samolot i... Co dalej? Dokąd lecimy? A skąd ja mam wiedzieć? To jest tak jak John Steinbeck kiedyś powiedział: „Podróż jest jak małżeństwo. Pewna droga aby być w błędzie, to myśleć że można ją kontrolować.” Niech więc nasza wędrówka trwa do nieskończoności... lub przynajmniej do czasu aż zabraknie nam benzyny! Po drodze leży pewna piękna wyspa... Korsyka. Ale to na razie tylko plany i... już inna historia.
Podobało Wam się? Chcecie przeczytać inne moje prace? Proszę o przesyłanie komentarza do tekstu (i nie tylko) na adres: martcor@op.pl
Zobacz zdjęcia:
Malta
Malta - wybierz obszar, który cię interesuje:
