Strona główna » Filipiny » Filipiny cz.I

Niestety nie było mi dane nigdy przyjechać na Filipiny. Dlatego poprosiłem Radka Pyffla o możliwość zamieszczenia na tej stronie jego zapisków z podróży po tym kraju. Mam nadzieję, że w przyszłości będą na tej stronie również zdjęcia z tego pięknego archipelagu.
Oto też relacja:

Filipiny cz.I

Kret
2004-04-24 15:20:53

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 4/5

Ocena 4.20 z 5.00. 10 głosów oddanych

drogie w każdym kraju taksówki i decydując się na wersje oszczędnościową, wsiedlismy do jeepneya - śmiesznego kolorowego samochodziku, wyglądającego co prawda na dostawczy, ale z miejscami pasażerów na jego tyłach, który miał nas podwieść do najbliższej stacji metra. Gdy wysiedliśmy naszym oczom ukazały się tłoczne i niezbyt czyste ulice, pełne angielskich napisów, straganów z owocami, brudnych obszarpanych i wesołych dzieci. Podążając w stronę stacji metra wzbudzaliśmy sensację, prowokując pozdrowienia ze wszystkich stron na ulicy. Gratka dla wszystkich Jozefów - ten najbardziej niedoceniany i najmniej efektowny ze wszystkich świętych cieszy się tu wielką sławą. Na widok białego mężczyzny pada pozdrowienie Hi Joe! Jeśli rzeczywiscie masz na imię Józek, masz przyjaciół w całych Filipinach! A wszystko za sprawą stacjonujacych wojsk amerykańskich, Joe to dla Filipinczyków wcielenie Amerykanina.

Wkrótce w niewiadomo jaki sposób znaleźliśmy się na miejscowym markecie gdzie wąska uliczka, po której stronach znajdowały się najcześciej stoiska z rolniczymi produktami filipińskimi, poruszali się wszyscy od samochodów ciężarowych, motorów, rowerów począwszy, a skończywszy na ludziach obładowanych towarem bądź też jak my plecakami. Z głośników przypominających o obecności pirackich CD rozlegały się niezapomniane przeboje Modern Talking i Sabriny z nieodżałowanym i kultowym utworem "Boys Boys Boys" na czele, co wystarczyło by wprawić nas w nastrój niezwykłości. Zlani potem i zmęczeni dotarliśmy do stacji metra, gdzie trójka policjantów z owczarkiem niemieckim przystąpiła do kontroli naszych plecaków. W drodze do naszego miejsca przeznaczenia spotkały nas dwie warte odnotowania przygody. Najpierw ujrzeliśmy jak gromada 15 dzieci w wieku szkoły podstawowej bawi się razem z dozorcą, który oblewając szlaufem ulice oblewał równocześnie zadowolone i rozebrana ...

Strona: 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9

mam pytanie do tych co mieszkają na filipinach, gdzie załatwialiście wizę? czy pracujecie tam na miejscu? odpiszcie na maila jak możecie gehas11@wp.pl

tomi, 2009-09-10 13:35:57

mam pytanie do tych co mieszkają na filipinach, gdzie załatwialiście wizę? czy pracujecie tam na miejscu?

tomi, 2009-09-10 13:34:44

Spostrzeżenia bardzo fajne ale jednak czasami troche przekoloryzowane:) Mieszkan na Filipinach juz od dłuzszego czasu i pewnie szybko się nie wyprowadzę wiec troszkę o tym miejscu wiem:) Fajny materiał i fajna stronka!
Pozdrawiam Polonie jesli jakas jest:)

Mich, 2009-01-09 05:45:35

Spostrzezenia bardzo trafne ale czasami troszke jednak przekoloryzowane:)
Mieszkam na Filipinach juz od sluzszego czasu i pewnie szybko sie nie wyprowadzę:) Pozdrawiam Polonię jeśli jakas tutaj w ogole jest:)

Mich, 2009-01-09 05:43:27

oj tak...Filipiny to mój drugi dom..
mieszkając tam 5 miesięcy i czytając to teraz aż mi się ciepło na sercu zrobiło :-)
dzięki za tą stronkę :-))))

anulcia, 2008-10-04 14:29:07

Jak się czyta to aż się łezka kręci...byłem trzy miesiące, spostrzeżenia prawie identyczne i miłość do kraju na całe życie.

Jarni, 2006-09-29 11:31:13