Strona główna » Peru Chile Boliwia » cd. Peru, Boliwia i Chile ...

Peru, Boliwia i Chile wrzesień 2003 r. część 3

cd. Peru, Boliwia i Chile ...

Asz
2004-04-08 15:03:30

Wyświetlono razy (ostatnio: )

przyjechał po nas do hotelu. Po drodze zabraliśmy jeszcze 4 innych turystów i wyruszyliśmy na wycieczkę do El Tatio. W miarę jak wspinaliśmy się coraz wyżej robiło się też coraz zimniej. Po drodze obserwowaliśmy wikunie, dzikie krewne lamy, które żyją na wysokości powyżej 4.000 mnpm. Gejzery El Tatio są najwyżej położone na świecie na wysokości ok. 4600 mnpm. Są aktywne tylko między 5.30 a 9 rano, potem prawie zupełnie wygasają. Całość robi niesamowite wrażenie, zwłaszcza podczas wschodu słońca. Gdyby nie było tak bardzo zimno, można by pomyśleć, że jest się w piekle. Można też skorzystać z kąpieli w gorących źródłach, ale nie za długo gdyż woda zawiera dużo arszeniku. Po obejrzeniu przepięknego spektaklu dostaliśmy kanapkę i kawę od naszego kierowcy-przewodnika. Potem pojechaliśmy w drogę powrotną. Po drodze oglądaliśmy fenomenalną roślinę, która wygląda jak wielki mech, ale jest twarda jak kamień i rośnie 1 mm na rok. Potem podjechaliśmy do miejsca, gdzie stoi jeden dom w którym mieszka dwóch staruszków. Zostali tam od czasów partyzantki i całkiem nieźle im się żyje. Pędzą bimber i łowią ryby w pobliskiej małej rzeczce. Potem wjechaliśmy do małego miasteczka, gdzie też mieszka zwykle 2 mieszkańców, ale jak my byliśmy to było ich aż pięcioro. Tu po raz pierwszy spróbowałam przepysznego placka sopaipillas.

Po powrocie do San Pedro udaliśmy się na obiad za 2.500 pesos, na który dostaliśmy rybę z plasterkiem pomidora i jakimś zielskiem, bo jak stwierdził kelner nie dowieźli ryżu ani ziemniaków. Po półtorej godzinie znów siedzieliśmy w busie biura Ochoa. Tym razem była nas większa gromadka. Pojechaliśmy najpierw do Doliny Śmierci (nie rośnie tu nic, nie ma nawet najmniejszego insekta), gdzie tak wiało, że z ledwością udało nam się wyjść z samochodu aby zrobić choć jedno zdjęcie. Potem udaliśmy się do miejsca, gdzie kiedyś dwóch ludzi ...