Strona główna » Polska » Na piechotę z Gdańska na Rysy.

Opis wejścia na Rysy znad poziomu morza.

Na piechotę z Gdańska na Rysy.

Kuba Terakowski
2006-08-21 22:16:32

Wyświetlono razy (ostatnio: ) Rating 5/5

Ocena 5.00 z 5.00. 4 głosów oddanych

ugina się pod ciężarem obiadów, kanapek, ciast, kompotów, kawy, herbaty i owoców. Są nawet banany i arbuzy, są jogurty i soki. Hojność mieszkańców Inowrocławia jest imponująca. Nie czuję się uczciwy, niczym nie zasłużyłem na tę dobroć.
W Kruszwicy trafiam na kwaterę z Irkiem i szesnastoletnim Rysiem, który natychmiast po wejściu do mieszkania pyta czy może włączyć komputer, należący do nieobecnego syna naszej gospodyni. Dostaje pozwolenie, lecz ja - w cztery oczy - pytam Rysia, czy nie miałby nic przeciwko temu, by obcy człowiek korzystał bez kontroli z jego komputera. Rysiu odpowiada, że jego "maszyna" jest zabezpieczona hasłem przed dostępem osób postronnych... Uzgadniamy jednak, że sprawdzenie poczty nie jest "grzechem". Rysia argumenty przekonują mnie tym łatwiej, że sam mam ochotę zajrzeć do skrzynki. I ulegam pokusie... Uznaję jednak za niedopuszczalne gdy zauważam, że Rysiu przegląda zawartość komputera. Zwracam "młodemu" uwagę, lecz bez rezultatu. Wychodząc z domu proszę go więc aby... nie szperał w moim bagażu. Chyba nie zrozumiał aluzji.
Cóż, Bóg przydzielił mi specyficznych "braci noclegowych" - Zdzisiu siusia gospodarzom po ścianach, a Rysiu buszuje w ich komputerze.
Nasz dzisiejszy dobrodziej jest alkoholikiem, niepijącym od 12 lat. Równocześnie jest jednym z najpogodniejszych ludzi jakich kiedykolwiek spotkałem. Otwarty i serdeczny, prowadzi lokalną grupę AA. Niezwykły człowiek.

4.08.2006, Kruszwica - Piotrkowice, 42 km
Pada przez cały dzień, chwilami bardzo intensywnie. Robi się zimno, wieje silny wiatr. A pielgrzymka jak gdyby nigdy nic idzie dalej, śpiewając, modląc się, rozmawiając. Imponują mi Ci ludzie, żaden "normalny" człowiek w taką pogodę dobrowolnie nie wyszedłby z domu. Jest w nich jakaś potężna wewnętrzna siła. Idą pomimo bólu, chłodu i deszczu. Dopiero popołudniu wielu z nas wyraźnie zaczyna brakować ...