Grzbietem Gór Orlickich

kwb Wyświetlono: 599 razy 2004-03-26 16:47:11

Ocena:3.10 (59 głosów)

Šerlich - Velká Deštná (1115 m) - Střední vrch (1000 m) - Pěticestí - Komaří vrch (992 m) - Anenský vrch (992 m) - Hanička - Panské Pole - Rokytnice v O.h.
Dzień zaczął się dość komfortowo, bo z Rokytnic na Šerlich dotarłem z moim "Mustangiem" autobusem wraz z całą grupą rajdu "Wrzesień w Sudetach". na dodatek z samego rana, po kilku dniach deszczowych wyjrzało nareszcie słońce i robiło się coraz ładniej. Okazało się jednak, że to tylko chwilowe przejaśnienie i gdy już jechaliśmy na Šerlich pogoda sukcesywnie się psuła, a niebo zaciągało coraz coiemniejszymi chmurami. Gdy dotarliśmy do celu już było ponuro i mgliście, a z nieba siąpił deszcz.
Trasa przebiegająca grzbietem Gór Orlickich jest znana ze swoich widoków i pięknych panoram. Pięknych, ale gdy widoczność sięga dalej niż sto metrów. jak gdyby na potwierdzenie wspaniałej renomy tego szlaku, kilka razy mgły się na moment rozwiały, ukazując w dole Lasówkę, Orlické Zahoří, Mostowice i Dolinę Dzikiej Orlicy.

Niemal cała trasa wiedzie czerwonym szlakiem Aloisego Jiraska. jedynie w miejscach, gdzie przejazd rowerem jest niemożliwy lub bardzo trudny, poprowadzona została drogami prowadzącymi równolegle do tego szlaku.

Z Masarykovej chaty na dobry początek czekał mnie miły zjazd do szosy Bedřichovka-Deštné v O.h.. Niestety krótki ten odcinek za chwilę musiałem zamienić na łagodny, ale dość dlugi podjazd, najpierw pod Małą a później pod Wielką Deštną. Na sam szczyt Velkej Deštnej trzeba podjechać zielonym szlakiem odbijającym w prawo od czerwonego. Droga jest kamienista, ale dość wygodna i po kilkuset metrach jest się na szczycie przy prowizorycznej platformie widokowej, skąd rozpościera się szeroka panorama.

Po powrocie do czerwonego szlaku czekał mnie stromy zjazd, a następnie podjazd pod Větrnik (1097 m). dalsza trasa była przyjemnym zjazdem do miejsca zwanego Pod Střednim Vrchem. Tutaj szlak czerwony przecina niebiesko znakowaną trasę i dalej pnie się do góry wąską, stromą i kamienistą ścieżką. O wiele wygodniejsza jest natomiast leśna wyasfaltowana droga idąca po prawej stronie szlaku czerwonego, trochę poniżej niego.

Tutaj warto dodać kilka uwag, które mogą ułatwić jeżdżenie po orlickich drogach. Pewna ich część jest pokryta asfaltem, co dla rowerzysty jest dużym plusem, ale nie wszystkie one są w dobrym stanie. Często spotyka się na nawierzchni namalowane białą farbą duże wykrzykniki. warto wtedy zwolnić, choć przy bardzo szybkiej jeździe można nie zdążyć. Wykrzykniki sygnalizują niebezpieczeństwo, którym najczęściej jest dziura w jezdni, nagły garb, czy szlaban. Przy czym nie można ufać tylko wykrzyknikom, ponieważ garby zdarzają się również w miejscach nieoznaczonych.

Oceń relację

Dodaj nowy komentarz

Twoje imię:

Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka: