Gorce

Podstawowe informacje

Ochrona przyrody

Służby ratownicze

Noclegi

Szczyty i masywy

Fot. Grzegorz Kowalik

Podstawowe informacje

Gorce to pasmo górskie w Karpatach Zachodnich o długości około 40 kilometrów i szerokości 10-15 km.

Gorce od północy graniczą z Beskidem Wyspowym, na wschodzie z Beskidem Sądeckim, na południu z Kotliną Orawsko - Nowotarską i z Pieninami, a na zachodzie z Pasmem Orawsko - Podhalańskim.
Najwyższym szczytem Gorców jest Turbacz - 1310 m n.p.m. Inne ważne szczyty to między innymi: Gorc (1228 m n.p.m.) czy Lubań (1225 m n.p.m.).

Gorce są jednym z piękniejszych i dobrze zachowanych pod względem przyrodniczym fragmentów Beskidów Zachodnich o powierzchni około 550 km2. Rozchodzące się od Turbacza w różnych kierunkach grzbiety górskie z kopulastymi kulminacjami, poprzecinane głębokimi dolinami potoków, stanowią charakterystyczne dla tego regionu ukształtowanie terenu.

Geologia
Niemal całe Gorce zbudowane są z utworów fliszowych płaszczowiny magurskiej. Flisz to skały, które osadziły się na dnie morza, a następnie zostały wypiętrzone w wyniku ruchów górotwórczych. Naprzemianlegle ułożonym warstwom piaskowców, łupków, zlepieńców, mułowców i iłowców towarzyszą czasami wkładki z wapieni i margli. Od momentu powstania, trwa nieustanne kształtowanie tych gór przez czynniki zewnętrzne. Spływające potoki w wyniku silnej erozji wgłębnej wytworzyły głębokie V - kształtne doliny z licznymi progami, gruzowiskami i wodospadami. Na stromych zboczach powstały leje źródliskowe, wąwozy, rowy rozpadlinowe, spełzowiska oraz osuwiska, w których czasami tworzą się niewielkie zbiorniki wodne np.: Pucułowski Stawek. Z trudniej wietrzejących utworów skalnych przede wszystkim gruboławicowych piaskowców i zlepieńców, powstały oryginalne w swych kształtach wychodnie skalne. Mają one postać ambon, progów czy murów sklanych i baszt. Do najciekawszych w obrębie Parku należą: Kudłoński Baca, Czubaty Groń i Białe Skały.

Rodzaj zalegających utworów skalnych ma zasadniczy wpływ na typy gleb wytwarzających się na danym terenie. W Parku przeważają gleby brunatne, z którymi związane są zwykle lasy regla dolnego i strefy przejściowej między reglami. W reglu górnym, porośniętym borem świerkowym, dominują gleby bielicowe właściwe i skrytobielicowe. W miejscach silnie nawodnionych wytworzyły się gleby bagienne, zabagnione i glejowe, a atkże się niewielkie fragmenty torfowisk. Te ostatnie tworzą się zwykle na grzbietach, w miejscach z ograniczonym odpływem wody.

Hydrografia:
Teren Gorców jest silnie nawodniony, wpływa na to duża liczba źródeł, wysięków wodnych, młak, które dają początek licznym potokom. Wysokie są również sumy opadów rocznych, przekraczające na szczycie Turbacza 1200 mm. Wzdłuż grzbietu Gorc Kamienicki - Turbacz przebiega granica dwóch dorzeczy. Potoki odwadniające częściowo zachodnią, południową i wschodnią część pasma zasilają wody Dunajca. Należy do nich najdłuższy w Gorcach potok - Kamienica, bardzo ciekawy pod względem hydrograficznym i przyrodniczym. W dorzeczu Raby znajdują się cieki wypływające z północnej i zachodniej części pasma, m.in. Olszowy Potok, Konina i Porębianka. W Gorcach występują także źródła mineralne. Obecnie eksploatowane i najbardziej znane leżą poza granicami Parku np.: w Rabce i Szczawie.

Klimat:
Klimat Gorców ma charakter typowo górski z wyraźnymi trzema piętrami klimatycznymi:
1. umiarkowanie ciepłym, sięgającym do 750 m n.p.m., ze średnią temperaturą roczną 6-8°C, sumą opadów rocznych do 800 mm i okresem wegetacyjnym trwającym do 205 dni;
2. umiarkowanie chłodnym, leżącym między 750 - 1100 m n.p.m., ze średnią temperaturą roczną 4-6°C, sumą opadów rocznych do 1000 mm i okresem wegetacyjnym trwającym do 195 dni;
3. chłodnym rozciągającym się powyżej 1100 m n.p.m, ze średnią temperaturą roczną do +3°C, sumą opadów rocznych do 1200 mm i okresem wegetacyjnym trwającym do 160 dni;
Pokrywa śnieżna, która miejscami może sięgać 1,5 m wysokości, w wyższych partiach utrzymuje się bardzo długo, szczególnie pod drzewostanem i w głębokich dolinach potoków.

Świat zwierząt
Rozległy kompleks leśny Gorczańskiego Parku Narodowego tworzy z polanami reglowymi mozaikę środowisk, która zapewnia warunki bytowania zarówno dla gatunków związanych z naturalną puszczą, jak i występujących w ekosystemach nieleśnych. Obszar Parku zamieszkuje 46 gatunków ssaków, wśród których szczególnie godne uwagi są duże drapieżniki - wilk i ryś. W naturalnych lasach znajdują bezpieczne schronienie oraz obfitość pokarmu w postaci licznie występujących saren, jeleni i dzików. Czasami obserwuje się ślady aktywności największego krajowego drapieżnika niedźwiedzia brunatnego, który w 1993 r. założył w masywie Kiczory zimową gawrę. W dolinach gorczańskich potoków często spotykane są tropy wydry, penetrującej koryta i brzegi potoków w poszukiwaniu ryb i mięczaków. Grupa ssaków drapieżnych jest reprezentowana także przez: borsuka, lisa, kunę leśną i gronostaja. Spośród drobnych ssaków występują: popielica i koszatka z rodziny pilchowatych oraz rzęsorek mniejszy z rodziny ryjówkowatych. Odnotowano również 9 gatunków nietoperzy, m.in.: podkowiec mały, nocek wasatek, mroczek pozłocisty i posrebrzany.
W Parku stwierdzono ok. 130 gatunków ptaków, z czego około 100 gniazduje w gorczańskich lasach. Dojrzłe drzewostany z martwymi drzewami to doskonałe środowisko dla ptaków gnieżdżących się w dziuplach: kowalika, pospolitych sikor, oraz dzięciłów i sów. Dwie ostatnie z wymienionych grup reprezentowane są przez gatunki rzadkie: dzięcioła trójpalczastego i białogrzbietego oraz sóweczkę i włochatkę. O walorach środowiska przyrodniczego GPN świadczy również obecność głuszca, puchacza, puszczyka zwyczajnego, bociana czarnego, orzechówki, drozda obrożnego. Z polanami związane są: siwerniak, derkacz, świergotek łąkowy i białorzytka. Nad otwartą przestrzenią polan można łatwo zauważyć ptaki drapieżne: myszołowa, pustułkę, rzadziej trzmielojada, jastrzębia, krogulca lub kobuza. Sporadycznie odwiedzają rejon Parku orzeł przedni i orlik krzykliwy. Górskie potoki to środowisko zamieszkłe przez pluszcza i pliszkę górską. Można je dostrzec, kiedy przysiadają na kamieniach wystających z wody.
Spośród pięciu gatunków gadów, występujących w GPN, najpospolitsza jest jaszczurka żyworodna, zamieszkująca głównie polany i ich obrzeża, rzadziej lasy dolnoreglowe. Gody odbywa zwykle w maju. Zapłodnione jaja rozwijają się w jajowodach samicy, dlatego młode przychodzące na świat są zdolne do samodzielnego życia. Bardziej nasłonecznione miejsca zajmuje podobna do poprzedniej - jaszczurka zwinka. Wilgotna leśna ściółka to środowisko życia jedynej w Polsce jaszczurki beznogiej - padalca. Maskujące ubarwienie i nocny tryb życia powoduje, że trudno go zauważyć. Żmija zygzakowata występuje w różnych odmianach barwnych: popielatej, czarnej i brązowej tzw. miedzianka. Można ją spotkać, kiedy wygrzewa się na polanach w pobliżu szałasów lub na stertach kamieni. W bezpośrednim sąsiedztwie potoków oraz na terenach wilgotnych i podmokłych bytuje zaskroniec, odżywiajacy się m.in. żabami i większymi owadami.

Na terenie Parku żyje 7 gatunków płazów. Dość licznie występuje salamandra plamista - największy krajowy przedstawiciel gromady. Zamieszkuje wilgotne lasy liściaste z wykrotami i butwiejącymi kłodami, w których znajduje schronienie. Jest aktywna głównie w nocy. Na szlakach można ją spotkać również podczas ciepłych, deszczowyh dni. W niewielkich oczkach wodnych zamieszkują traszki: zwyczajna, górska i karpacka, która jest endemitem karpackim. Płazy bezogonowe są reprezentowane przez kumaka górskiego, ropuchę szarą oraz najbardziej pospolitą żabę trawną.
Cieki wodne, znajdujące się w granicach Parku zamieszkują jedynie 2 gatunki ryb: pstrąg potokowy, głowacz pręgopłetwy.
Spośród 185 gatunków kręgowców stwierdzonych na terenie Gorczańskiego Parku Narodo­wego 21 wpisanych jest do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Są to: traszka karpacka, rzęsorek mniejszy, koszatka, popielica, podkowiec mały, mroczek pozłocisty, mroczek posrebrzany, wilk, ryś, żbik, niedźwiedź brunatny, orlik krzykliwy, orzeł przedni, głuszec, cietrzew, puchacz, sóweczka, włochatka, puszczyk uralski, dzięcioł białogrzbiety, dzięcioł trójpalczasty.
Najliczniejszą, lecz najsłabiej poznaną grupą są bezkręgowce. Na terenie Parku stwierdzono ponad 1000 gatunków. Wśród nich znajdują się 23 endemity karpackie i karpacko-sudeckie (głównie z rzędów: chrząszczy, jętek, widelnic i chruścików) oraz ponad 100 gat. górskich i borealnoalpejskich. Szczególnie bogata entomofauna występuje na polanach reglowych. Wielogatunkowe zbiorowiska roślinne, zwłaszcza w okresie kwitnienia, przyciągają liczne motyle (rusałka admirał, rusałka pokrzywnik, perłowiec wiekszy), chrząszcze (ostrokrywka), muchówki, błonkówki i inne owady (żagnica).

Szata roślinna
Szatę roślinną Gorczańskiego Parku Narodowego tworzy rozległy kompleks leśny, w którym znaczny udział mają fragmenty naturalnej puszczy karpackiej. Pod wpływem czynników klimatycznych, wraz ze wzrastająca wysokością szczytów wykształciły się piętra klimatyczno-roślinne, charakterystyczne dla obszarów górskich.
W piętrze pogórza (450-600 m n.p.m.), które pierwotnie było porośnięte przez żyzne lasy liściaste, leży niewielki fragment GPN. Jest nim zabytkowy Park Wodzickich w Porębie Wielkiej, z wyjątkowo cennym, naturalnym grądem lipowym.
Piętro regla dolnego (obszar położony na wysokości 600-1050 m n.p.m.) jest porośnięte przez lasy mieszane jodłowo-bukowo-świerkowe.
Spośród 14 zbiorowisk leśnych stwierdzonych na obszarze GPN, największą powierzchnię zajmuje żyzna buczyna karpacka. Charakter buczyn jest zależny od żyzności gleby, ekspozycji, rzeźby terenu, wilgotności podłoża i wielu innych czynników. Najbardziej rozpowszechniona jest typowa postać buczyny z bogatym runem, które tworzą m.in.: żywiec gruczołowaty i żywokost sercowaty. W wilgotnych i żyznych miejscach w sąsiedztwie źródlisk i cieków spotkamy wilgotną buczynę, gdzie runo jest opanowane przez czosnek niedźwiedzi, urzekający białymi kwiatami i wydzielający intensywny zapach. Miejsca strome i kamieniste porasta buczyna z miesiącznicą trwałą. Blado fioletowe kwiaty tej rośliny tworzą po przekwitnięciu duże owoce łuszczyny, zwane "srebrnikami judasza".
Podczas wędrówki przez piętro regla dolnego można spotkać całą gamę innych roślin kwiatowych, np.: kokorycz pustą, żywca bulwkowatego, szałwię lepką, marzankę wonną. Stosunkowo mniejszą powierzchnię w reglu dolnym zajmują bory jodłowo-świerkowe i kwaśna buczyna górska. Głęboko w dolinach potoków spotyka się bagienną olszynę górską i nadrzeczną olszynę górską, którym niekiedy towarzyszą zbiorowiska ziołorośli z lepiężnikiem wyłysiałym, tzw. łopuszyny. Na stromych zboczach i urwiskach rozwijają się ziołorośla z parzydłem leśnym, modrzykiem górskim, bodziszkiem leśnym i omiegiem górskim. Natomiast w źródliskowych częściach potoków i na śródleśnych wysiękach wodnych tworzą się młaki ziołoroślowe, gdzie spotyka się m.in.: knieć błotną, tojada dzióbatego i rzadką zarzyczkę górską.
Najwyższe wzniesienia, powyżej 1000 m n.p.m. porasta górnoreglowy bór świerkowy. Surowe warunki klimatyczne i słabe gleby powodują, że w reglu górnym świat roślin jest znacznie uboższy od dolnoreglowego. Runo tworzą paprocie, mchy i borówka czernica. Rośliny spotykane tylko w tej strefie wysokościowej, to: wietlica alpejska (paproć), urdzik karpacki i listera sercowata (storczyk).
W szacie roślinnej GPN szczególne znaczenie mają ekosystemy nieleśne, które stanowią niespełna 6% powierzchni Parku. Bogactwo roślinności na polanach ukształtowało się w wyniku długotrwałego wypasu i koszarowania owiec i bydła. Do najcenniejszych zbiorowisk należą żyzne łąki mieczykowo-mietlicowe. Miejscami w wyższych położeniach pojawiają się duże płaty traworośli, z wysoko wyrastającą ciemiężycą zieloną. Na stanowiskach podmokłych, przy źródliskach i wysiękach, wytworzyły się młaki kozłkowo-turzycowe, a w ich wilgotnym otoczeniu, bujne łąki ostrożeniowe z ostrożeniem łąkowym i rdestem wężownikiem.
W wymienionych zbiorowiskach ma swe stanowiska 130 gatunków roślin związanych wyłącznie z polanami m.in. szafran spiski, zwanego pospolicie krokusem, prosienicznik jednogłówkowy, mieczyk dachówkowaty, pełnik europejski i tłustosz pospolity. Ponadto zbiorowiska roślinności nieleśnej są siedliskiem 13 gatunków storczyków, m.in.: storczyca kulista, podkolana biały, gółka długoostrogowa, kruszczyk szerokolistny, ozorka zielona oraz stoplamki - plamisty i szerokolistny.
Znaczne powierzchnie zajmują ubogie łąki z bliźniczką psią trawką, tzw. "psiary", wśród których występuje kilka godnych uwagi gatunków, m.in.: dziewięćsił bezłodygowy, kuklik górski i jastrzębiec pomarańczowy. Bardzo rzadko można spotkać w psiarze niewielkiego storczyka - gołka białawego.
Na polanach, gdzie od kilku dziesięcioleci zaprzestano wypasu i koszenia, widoczny jest intensywny proces sukcesji leśnej, czyli przemiany i ubożenia szaty roślinnej, prowadzący do ponownego powstania lasu. Najpierw psia trawka ustępuje borówce czernicy, która tworzy zbiorowisko zwane borówczyskiem. Później pojawiają się pojedyncze naloty drzew, które z czasem zwierają się tworząc młodniki.
Na terenie Gorców stwierdzono ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, 250 gat. mchów i 116 gat. wątrobowców. Przyjmuje się, że około 80% tych gatunków jak również 360 gat. porostów i bogata flora grzybów ma swoje stanowiska na terenie Parku lub jego otuliny. Znaczny udział stanowią rośliny górskie strefy reglowej (np.: liczydło górskie, tojad dzióbaty), strefy subalpejskiej (np.: miłosna górska, omieg górski, jaskier platanolistny) i strefy alpejskiej (np.: tymotka alpejska, wiechlina alpejska, kuklik górski). Prawnej ochronie podlega 113 taksonów, w tym 57 gat. porostów i 8 gat. grzybów.

Źródło:
Materiały Gorczańskiego Parku Narodowego

[do góry]

Służby ratownicze

www.gopr.pl
Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe - Grupa Podhalańska
Teren działania Grupy: Gorce, Pieniny, Beskid Wyspowy, pasmo Polic, Orawa, oraz część Beskidu Sądeckiego: powierzchnia - 4.200 km2, szlaki turystyczne - 1.500 km, ponad 50 wyciągów narciarskich. W grudniu 1954 roku powstaje grupa Rabczańska GOPR. Od 1965 roku Grupa przyjmuje imię Krzysztofa Berbeki, ucznia Rabczańskiego Liceum, ratownika TOPR, alpinisty, który zginął tragicznie, w Alpach. W 1970 roku Grupa Rabczańska zmieniła nazwę na Podhalańską, jako bardziej adekwatną do terenu swojego działania. W chwili obecnej działa 8 Sekcji Operacyjnych.
Grupa zrzesza 360 ratowników w tym: 33 instruktorów i 10 ratowników zawodowych.
Rocznie ratownicy Grupy Podhalańskiej uczestniczą w około 700 akcjach, wyprawach i interwencjach.
Grupa dysponuje nowoczesnymi środkami transportu i sprzętem ratowniczym, w akcjach ratunkowych i poszukiwawczych wspomaga się rozbudowanym systemem nawigazyjnym GPS i doskonale wyszkolonymi ratownikami. Aktywnie współpracuje z Lotniczym Pogotowiem Ratunkowym. Ratownicy Grupy Podhalańskiej biorą udział w akcjach likwidacji klęsk żywiołowych (powodzie, pożary), współpracując z Państwową Strażą Pożarną i Policją.
Dynamiczny rozwój trechnik stosowanych w służbach ratowniczych nie ominął także ratowników i instruktorów Grupy Podhalańskiej GOPR, którzy dzięki prowadzonym całodobowo dyżurom oraz wysokim kwalifikacjom, są w stanie o każdej porze roku, dnia i godziny udzielić pomocy w trudnym terenie górskim osobom jej potrzebującym.

Wykaz Stacji i Punktów Ratunkowych Grupy Podhalańskiej GOPR

RABKA - CENTRALNA STACJA RATUNKOWA
Dyżur 24h
34-700 Rabka Zdrój
al. 1000-lecia 1
tel. rat.: 601 100 300 lub 985
tel.: (018) 267 68 80
tel./fax: (018) 267 64 58

NOWY TARG - DŁUGA POLANA
Dyżur cały tydzień
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
34-400 Nowy Targ
tel.: (018) 266 59 80

KROŚCIENKO
Dyżur w soboty, niedziele i święta
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
ul. Jagiellońska 6
tel.: (018) 262 57 47

SZCZAWNICA
Dyżur cały tydzień
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
ul. Główna 11
tel.: (018) 262 26 80

OCHOTNICA
Dyżur w soboty, niedziele i święta
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
Ochotnica Górna 71A
tel.: (018) 262 42 95

KAMIENICA
Dyżur w soboty, niedziele i święta
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
Rynek
tel.: (018) 332 30 39

LIMANOWA
Dyżur w soboty, niedziele i święta
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
ul. Mordarskiego 6
tel.: (018) 337 19 99

NIEDŹWIEDŹ
Dyżur w soboty, niedziele i święta
w sezonie letnim 13:00-21:00
w sezonie zimowym 9:00-17:00
Niedźwiedź 63

Schronisko na Turbaczu
Dyżur cały tydzień 9:00-21:00
tel.: (018) 266 77 80

Schronisko na Starych Wierchach
tel.: (018) 267 52 97

Schronisko na Maciejowej
tel.: (018) 267 79 39

Schronisko na Hali Krupowej
tel.: (018) 265 24 37

Schronisko na Bereśniku
tel.: (018) 262 25 47

Schronisko pod Durbaszką
tel.: (018) 262 25 47

[do góry]

Noclegi

[do góry]

Ochrona przyrody

Gorczański Park Narodowy
Poręba Wielka 590
34-735 Niedźwiedź
tel/fax: (0-18)33 17 207
e-mail: gpn@gpn.pl
www.gpn.pl

Wg. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.01.1997 (Dz.U. Nr 5) w sprawie Gorczańskiego Parku Narodowego jego całkowita powierzchnia wynosi 7.019 ha. Wokół parku utworzono strefę ochronną, zwaną otuliną , o powierzchni 16.647 ha. Obejmuje ona:
* na północy pas lasów i pól nad miejscowościami: Lubomierz, Konina, Niedźwiedź i Poręba Wielka
* na zachodzie źródliska potoków: Poniczanka i Lepietnica
* na południu obszar zlewni Kowańca i strefę lasów, sięgając niemal do Dunajca
* na południowym - wschodzie doliny potoków: Furcówki, Forędówki, Jaszcze i Jamne
* na wschodzie pas lasów w grzbiecie Gorca

Powierzchnia ujęta w rejestrze powierzchniowym, wg. stanu na dzień 1.01.2002, wynosi: 7.030 ha. w tym:
* grunty leśne - 6.591 ha
* grunty rolne /w tym łąki/ - 418 ha
* wody - 19 ha
* inne - 2 ha

Powierzchnia GPN objęta ochroną ścisłą - 3.611 ha
Powierzchnia GPN objęta ochroną częściową - 2.882 ha
Powierzchnia Parku objęta ochroną krajobrazu - 537 ha.

Gorczański Park Narodowy leży na terenie 5 gmin:
* gmina Mszana Dolna - 1.161 ha
* gmina Niedźwiedź - 2.995 ha
* gmina Kamienica - 1.313 ha
* gmina Nowy Targ - 598 ha
* gmina Ochotnica Dolna - 963 ha

Powierzchnia poszczególnych rodzajów własności w Gorczańskim Parku Narodowym przedstawia się następująco:
* własność skarbu Państwa w zarządzie GPN - 6.512 ha
* własność skarbu Państwa w innym zarządzie - 21 ha
* własność prywatna - 416 ha
* inny rodzaj własności /np. gminna, itp/ - 81 ha

Symbolem Gorczańskiego Parku Narodowego jest salamandra plamista, największy występujący w Polsce płaz ogoniasty. Porusza się powoli, krocząc ociężale, w przypadku zagrożenia zatrzymuje się i nieruchomieje. Skóra zwierzęcia jest gładka, zawsze wilgotna, czarnej barwy, z jaskrawożółtymi lub pomarańczowymi plamami, pełniącymi funkcję sygnału ostrzegającego napastników. Znajdują się w niej gruczoły jadowe wydzielające drażniącą substancję zwaną salamandryną. Salamandra prowadzi lądowy tryb życia, wchodzi do wody jedynie w celu urodzenia larw. W warunkach górskich poród odbywa się w małych, nie wysychających strumieniach. Poluje w nocy, w ciągu dnia widać ją jedynie wtedy gdy pada deszcz i jest ciepło. Unika bezpośredniego nasłonecznienia, chowając się w ziemne nory, czy też pod kamienie. Jest drapieżnikiem, odżywia się dżdżownicami, ślimakami, gąsienicami i larwami. Spotkać ją można w wilgotnych lasach mieszanych piętra pogórza i regla dolnego. Podlega ochronie gatunkowej.

Regulamin dla odwiedzających Gorczański Park Narodowy
1. Przebywających na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego obowiązują przepisy ujęte w niniejszym regulaminie oraz stosowanie się do poleceń pracowników Parku oraz ratowników Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.
2. Na terenie Parku dopuszcza się następujące formy turystyki: turystyka piesza, rowerowa, konna, narciarska krajoznawcza i zjazdowa.
3. Turystyka piesza może odbywać się wyłącznie po oznakowanych szlakach turystycznych, szlakach spacerowych (kwadrat biało-kolorowy po przekątnej) oraz ścieżkach edukacyjnych (biały kwadrat z zielonym paskiem po przekątnej).
4. Turystyka piesza zorganizowana może odbywać się - w grupie nie przekraczającej 30 osób - tylko pod kierownictwem przewodników beskidzkich, przodowników turystyki górskiej, pracowników Parku oraz osób upoważnionych przez Dyrektora GPN.
5. Turystyka rowerowa - tylko indywidualna tzn. do 5 rowerów - może odbywać się wyłącznie po odpowiednio oznakowanych (biały prostokąt z czerwoną sylwetką roweru) dopuszczonych do ruchu rowerowego szlakach.
6. Turystyka narciarska może odbywać się wyłącznie po oznakowanych szlakach przeznaczonych dla turystyki pieszej i narciarskiej oraz na trasach zjazdowych.
7. Turystyka konna - tylko indywidualna tzn. do 5 koni - może odbywać się wyłącznie po oznakowanych trasach (pomarańczowe kółko).
8. Uprawianie turystyki konnej na terenie Parku musi być każdorazowo zgłoszone w Dyrekcji GPN lub u leśniczego odwiedzanego Obwodu Ochronnego. Pobyt dłuższy - niż 1 dzień wymaga pisemnego zezwolenia wydanego przez Dyrektora Parku.
9. Na terenie Parku dopuszcza się przewóz turystyczny sprzężajem konnym. Może on odbywać się wyłącznie na wyznaczonej trasie i po uzyskaniu pisemnej zgody Dyrektora Parku.
10. Imprezy edukacyjne, turystyczne i rekreacyjno-sportowe na terenie Parku mogą odbywać się wyłącznie za zgodą Dyrektora Parku wydaną na podstawie przedstawionego programu i regulaminu imprezy. Imprezy organizowane w wyznaczonych miejscach biwakowych - na polanach Trusiówka i Oberówka- wystarczy zgłosić u leśniczego danego obwodu ochronnego.
11. Na terenie Parku zabronione są wszelkie działania mogące zniszczyć lub zmienić środowisko przyrodnicze, a w szczególności:
* chwytanie lub zabijanie dziko występujących zwierząt, zbieranie lub niszczenie jaj, postaci młodocianych i form rozwojowych zwierząt, umyślne płoszenie zwierząt kręgowych, zbieranie poroży, niszczenie nor, gniazd, legowisk i innych schronień zwierząt oraz ich miejsc rozrodu;
* pozyskiwanie, niszczenie lub umyślne uszkadzanie roślin oraz grzybów;
* użytkowanie, niszczenie, umyślne uszkadzanie, zanieczyszczanie i dokonywanie zmian obiektów przyrodniczych, obszarów oraz zasobów, tworów i składników przyrody;
* pozyskiwanie skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, minerałów;
* palenie ognisk i wyrobów tytoniowych oraz używanie źródeł światła o otwartym płomieniu, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego;
* prowadzenie działalności wytwórczej, handlowej i rolniczej, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony;
* zbiór dziko występujących roślin i grzybów oraz ich części; na polanach i halach dopuszczalny jest zbiór owoców leśnych za zgodą właściciela;
* połów ryb;
* ruch pieszy, rowerowy, narciarski i jazda konna wierzchem poza wyznaczonymi do tych celów szlakami i trasami;
* wprowadzanie psów bez smyczy i kagańca;
* wspinaczka, eksploracja jaskiń, zbiorników wodnych, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego;
* ruch pojazdów mechanicznych poza drogami publicznymi oraz poza drogami położonymi na nieruchomościach będących w trwałym zarządzie parku narodowego, wskazanymi przez dyrektora parku narodowego
* umieszczanie tablic, napisów, ogłoszeń reklamowych i innych znaków niezwiązanych z ochroną przyrody, udostępnianiem parku, edukacją ekologiczną, z wyjątkiem znaków drogowych i innych znaków związanych z ochroną bezpieczeństwa i porządku powszechnego;
* zakłócania ciszy;
* biwakowania, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych przez dyrektora parku narodowego;
* niszczenia i uszkadzania zabytków kultury materialnej;
* niszczenia i uszkadzania tablic, znaków oraz innych urządzeń zagospodarowania turystycznego;
* używania motolotni, lotni i spadolotni
12. Osoby naruszające przepisy niniejszego regulaminu podlegają karze zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
13. Zasady nie ujęte w regulaminie, a dotyczące korzystania z terenu parku narodowego reguluje ustawa z 16.04. 2004 r o ochronie przyrody.

Uwaga !
Na odconkach szlaków pieszych, które są jednocześnie szlakami rowerowymi i konnymi pierwszeństwo mają turyści poruszający się pieszo, w drugiej kolejności turyści poruszający się konno i dopiero cykliści.
Szlaki rowerowe na terenie GPN należą do szlaków trudnych i wymagają odpowiednich umiejętności.
Przebywanie na terenie GPN w niesprzyjających warunkach atmosferycznych (silny wiatr, okiść śniegowa, burza grozi niebezpieczeństwem /m.in. spadające gałęzie, wiatrołomy). Park nie ponosi odpowiedzialności za wypadki powstałe w takich sytuacjach.
Za bezpieczeństwo uczestników imprez zorganizowanych oraz za przestrzeganie przepisów w tym zakresie odpowiadają bezpośrednio organizatorzy imprez.

[do góry]

Szczyty:

Masywy nadrzedne:

» Karpaty Zachodnie
» Karpaty

[do góry]