Zaloguj się
Przyłącz się do społeczności miłośników podróży
Twój profil
Wyloguj
Plan dwudniowej wycieczki krajoznawczo-turystycznej po Gminie Rajgród
Ocena 4.4286 z 5.00. 7 głosów oddanych
Gmina: Rajgród
Plan dwudniowej wycieczki krajoznawczo-turystycznej po Gminie Rajgród
Dzień 1 – największe atrakcje turystyczne Rajgrodu
Jezioro Rajgrodzkie
Dzięki licznym rzeczkom i kanałom Jezioro Rajgrodzkie jest włączone do szlaku wodnego przebiegającego z Olecka do Augstowa. Mocno wydłużone odnogi jeziora oraz urozmaicona linia brzegowa sprzyjają rozwojowi żeglarstwa. Osiągalna długość jednego odcinka na jeziorze wynosi 12 km. Przeważającymi wiatrami są wiatry północno-zachodnie. Na całym jeziorze obowiązuje strefa ciszy, tj. zakaz używania łodzi z silnikami spalinowymi. Fauna jeziora to wodne ptactwo: perkozy, łabędzie, kormorany, rybitwy, kilka gatunków dzikich kaczek oraz ryby: szczupak, okoń, miętus, ukleja, sieja, sielawa, płoć, leszcz, węgorz. Nad jeziorem istnieją bardzo dobre warunki rozwoju turystyki i rekreacji. Istnieje możliwość rejsu gondolą.
W Rajgrodzie funkcjonują dwa kluby żeglarskie:
- Stowarzyszenie Yacht Club "Arcus" Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego, ul. Szkolna 7a, 19-206 Rajgród (Tel. (086) 272 19 01). Ośrodek posiada basen portowy przystosowany dla potrzeb żeglarzy niepełnosprawnych
- Klub Żeglarski "Zefir", ul. Szkolna 24, 19-206 Rajgród tel. (086) 272 15 26
Obszar położony nad Jeziorem Rajgrodzkim jest znanym i od wielu lat odwiedzanym atrakcyjnym rejonem wypoczynkowym (pierwszy ośrodek wypoczynkowy powstał tu w latach sześćdziesiątych).
Jezioro Rajgrodzkie zajęło 18 miejsce w rankingu “50 najlepszych jezior” przeprowadzonym przez Tygodnik “WPROST”
Góra Zamkowa - wzniesienie o stromych zboczach sięgające do 15 m. nad poziom wody, znajdujące się na półwyspie Jeziora Rajgrodzkiego najstarsza część Rajgrodu W przeszłości było to grodzisko jaćwieskie, następnie gród książęcy, a od 1571 do końca XVIII wieku dwór starosty rajgrodzkiego. Obecnie z wierzchołka góry podziwiać można panoramę jeziora i okolice; na zboczu góry estrada, a u jej podnóża plaża miejska.
Kościół Parafialny pw. NMP - Zbudowany z czerwonej cegły w stylu neogotyckim, w latach 1906-12; trójnawowy, z transeptem. W nawach bocznych witraże. W ołtarzu głównym XVII wieczny obraz Matki Boskiej Rajgrodzkiej - w opinii wiernych uznawany za cudowny. Parafia w Rajgrodzie erygowana została w 1519 r. przez Mikołaja Radziwiłła.
Rajgrodzki Rynek - obecnie Plac 1000- lecia, który po ostatniej wojnie zasadzony został drzewami. Zachował jednak trójkątny kształt, ponieważ powstał przy rozwidleniu drogi wychodzącej z rajgrodzkiego dworu; jedna kierowała się ku Mazowszu, a druga na Litwę. Przy rynku znajduje się szereg kamieniczek z końca XIX wieku i pierwszych lat wieku XX. Część z nich jest typową pożydowską architekturą
Kapliczka przydrożna - drewniana kapliczka z połowy XIX wieku. Wewnątrz duży krzyż z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego - z pierwszej połowy XVII wieku
Młyn na Wojdach - młyn wodny nad rzeką Jegrznią w Wojdach wzniesiony w 1911 r. przez Wacława Mościckiego - ostatniego właściciela majątku Wojdy, w którym znajdowało się ponad 100 ha stawów rybnych
Dzień 2 – zwiedzanie rezerwatów przyrody
Czapliniec – Bełda– zajmuje powierzchnię 11,58 ha. Istnieje już od 1930r., potwierdzony prawnie w 1958r., z niewielką korektą w 1967r. Rezerwat utworzono dla kolonii lęgowej czapli siwej, a jednocześnie zachowania boru sosnowego (o 200 – letnim starodrzewie) z domieszką 140 – letniego świerka, a nadto torfowiska przejściowego z wieloma gatunkami roślin.
W latach 1976 – 1978 czaple opuściły teren rezerwatu i przeniosły się o kilometr dalej, gdzie tuż za zabudowaniami nadleśnictwa w Tamie założyły gniazda na wysokich sosnach w pobliżu Jeziora Rajgrodzkiego. Obecnie ptaki z tego czaplińca przeprowadzają się w las po drugiej stronie zatoki.
„Czerwone Bagno” – w gminie Rajgród znajduje się tylko nieznaczny północno – zachodni fragment tego obszaru. Jest to niepowtarzalna i bezcenna enklawa przyrodnicza, która wraz z terenami przyległymi tworzy mikroregion. Rezerwat „Czerwone Bagno” powstał w 1926r., a oficjalnie zatwierdzony został w 1930r. Miał powierzchnię 2179 ha i obejmował odwieczną ostoję ginących wówczas łosi. Niewielkie ich stadko przetrwało ostatnią wojnę, a dzięki zabiegom restytucyjnym dało początek odtworzonej z sukcesem polskiej populacji tego gatunku. Jest to od wielu lat zwierzyna łowna, rozprzestrzeniana na tereny całej Polski. W 1957r. nastąpiło ponowne zatwierdzenie rezerwatu jako jedynej w Polsce naturalnej „ostoi łosia”
Rezerwat Grzędy – istniał od 1925r., zatwierdzony oficjalnie w 1930r. Powstał dla ochrony pierwotnego typu lasu zwanego tutaj „grądem”. Obejmował powierzchnię 405 ha. Rezerwat ponownie został zatwierdzony w 1959r., lecz przy zmniejszonej do 225,63 ha powierzchni (ubył teren wyciętego podczas wojny drzewostanu).
Przez Grzędy i Czerwone Bagno prowadzi kilka znakowanych szlaków turystycznych oraz ścieżka dydaktyczna
