Gmina Ziębice
Wyświetlono ... razy.
Ziębice, kościół p.w. śś. Piotra i Pawła
Ocena 1.5000 z 5.00. 2 głosów oddanych
MarekSztorc, 2006-06-07 14:03:30
Źródło informacji: Zabytki architektury sakralnej
Opracowane przez Marka Sztorca.
Pierwotny, niewielki kościół na tym miejscu zbudowano około 1292 r. z fundacji księcia śląskiego Henryka IV dla zakonu krzyżowców z czerwoną gwiazdą, który posiadał w Ziębicach (Münsterberg) swoją komandorię. Wnętrze kościołaObecny kościół został wzniesiony w 1729 r. po tym jak zakonnicy powrócili do Ziębic po długiej przerwie spowodowanej reformacją. Po kasacji zakonu przez władze pruskie w 1810 r. kościół został zdewastowany i służył m.in. jako magazyn siana dla koni garnizonu ziębickiego. W 1864 r. posiadłości zakonne przeszły w ręce wrocławskich elżbietanek, które odnowiły kościół. Od 1948 r. kościół jest w posiadaniu księży Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. W 1972 r. przy kościele erygowana została parafia.
Jest to obiekt późnobarokowy, jednonawowy, zbudowany na planie elipsy z krótkim prezbiterium zamkniętym ścianą prosta oraz wieżą od zachodu. Nakryty został dachami dwuspadowymi, pobitymi blachą. Wnętrze kościoła zostało rozczłonkowane pilastrami podtrzymującymi gzyms i belkowanie. Nawa nakryta jest sklepieniem eliptycznym, prezbiterium kolebkowym. Wieża czworoboczna o ściętych narożach w formie pilastrów, nakryta hełmem barokowym z latarnią. Elewacje zewnętrzne o podziałach ramowych. Okna zamknięte łukiem segmentowym. Z wyposażenia kościoła uwagę zwracają późnobarokowe: ołtarz główny z rzeźbionym krucyfiksem po środku oraz ambona.
Schowaj komentarze << (5)
jurasek
mam nowiutkie foty, ale jak tu dodać ?
pozdrawiam
jurasek
fatalne zdjęcie !!!
jurasek
fatalne zdjecie
Wojciech
Przepiękna okolica, cudowne krajobrazy nieco inne niż w moich rodzinnych stronach a więc w Szczecinie do którego zapraszam na kolejne regaty już W 2013 r.
Leszek
Kościół jest znacznie ładniejszy niż na zdjęciu. Proszę o umieszczenie wyraźniejszego zdjęcia. Pozdrawiam
Ziębice, kościół p.w. św. Jerzego
MarekSztorc, 2006-06-07 14:02:41
Źródło informacji: Zabytki architektury sakralnej
Opracowane przez Marka Sztorca.
Pierwotny, późnoromański kościół w Ziębicach zbudowany został na początku XIII w. Przypuszczalnie był to kościół jednonawowy z transeptem i wydzielonym prezbiterium, zamkniętym apsydą, ramiona transeptu również zakończone były apsydami. W 3. ćw. XIII w. na miejscu starej nawy wzniesiony został dwunawowy korpus a w 2. poł. XIV w. późnoromańskie prezbiterium zastąpiono obecnym gotyckim, wtedy też powstała kaplica św. Jerzego wraz z emporą książęcą. W latach 1420-23 dobudowano od północy kaplicę Mariacką, zaś w 2. poł. XV w. przy fasadzie zachodniej postawiono dzwonnicę. W latach 1706-07 wymieniono zachodnią cześć sklepień oraz przebudowano dach, w miejsce podwójnego powstał jeden, wspólny dla obu naw. Częściowe usunięcie barokowych naleciałości nastąpiło podczas restauracji kościoła przeprowadzonej w latach 1898-1900 pod kierunkiem E. Stiehla.
Widok na prezbiterium i kaplicę św. Jerzego od pd.Jest to kościół gotycki, zbudowany z cegły. Składa się z dwunawowego korpusu o czterech przęsłach oraz z trójnawowego, bazylikowego prezbiterium, również o czterech przęsłach, zamkniętego trójbocznie. Przy korpusie dwie kaplice od północy (Mariacka) i południa (św. Jerzego) tworzące rodzaj nawy poprzecznej. Przy fasadzie zachodniej od północy stoi czterokondygnacjowa dzwonnica, zbudowana na planie kwadratu, zwieńczona krenelażem i nakryta ostrosłupowym hełmem. Na zewnątrz kościół został opięty przyporami, między którymi umieszczone są ostrołukowe okna, obustronnie rozglifione z maswerkami. W zachodniej elewacji widać dwie przeźroczyste rozety oraz dwa ostrołukowe portale, które prowadzą do zabytkowego wnętrza kościoła. Starszy portal północny, gotycki z 1 poł. XIII w., uskokowy z czterema parami kolumn, ozdobiony jest w tympanonie motywem palmetowego krzyża na tle liści klonowych i winnych, portal południowy pochodzi z przełomu XIX/XX w. Nad korpusem nawowym rozciąga się sklepienie krzyżowo-żebrowe, wsparte na masywnych filarach. Rzut poziomy kościołaNad wejściem, na filarze chóru muzycznego zawieszony jest krucyfiks drewniany, gotycki z 1. poł. XV w. W nawie południowej korpusu znajduje się późnogotycka ambona, kamienna z 1595 r., ozdobiona postaciami Mojżesza i aniołów oraz płaskorzeźbami czterech ewangelistów na parapecie. Prezbiterium nakryte zostało sklepieniami gwiaździstymi i we fragmentach krzyżowo-żebrowymi oraz ośmiodzielnymi, na jego ścianach znajdują się freski ze scenami z życia Chrystusa, pochodzące z połowy XIV w. Prezbiterium od wsch.Również w prezbiterium uwagę zwraca ogromny, barokowy ołtarz główny z około 1703 r., wykonany przez A. Joerga z Kamieńca Ząbkowickiego, do 1715 r. znajdował się on w kościele w Bardzie Śląskim. W polu głównym ołtarz umieszczony jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, malowany około 1715 r. przez J. F. Kremsa z Wrocławia. W nawach bocznych prezbiterium znajdują się dwa późnobarokowe ołtarze boczne z XVIII w. W ołtarzu w nawie południowej dwa malowane skrzydła ze scenami pasyjnymi pochodzące z późnogotyckiego tryptyku z XVI w., na awersach: Ostatnia Wieczerza i Biczowanie po lewej oraz Chrystus przed Piłatem i Ukrzyżowanie po prawej, na rewersach: Opłakiwanie i Zmartwychwstanie po lewej oraz Złożenie do Grobu i Sąd Ostateczny po prawej. Obok, przy półfilarze znajduje się gotyckie sakrarium kamienne, dwukondygnacjowe z ostrołukowymi prześwitami, zwieńczone, pinaklem z kapitelem i krzyżem. Z nawy północnej przechodzimy do kaplicy Mariackiej, jednoprzęsłowej, nakrytej sklepieniem gwiaździstym ze zwornikami z płaskorzeźbionymi herbami m.in.: Podiebradów, Orłem Piastowskim i Ziębic. Znajduje się tu cenna gotycka polichromia przedstawiająca postać tronującego Chrystusa, zamkniętą w mandorli uzupełnioną symbolami ewangelistów i aniołów z narzędziami Męki Pańskiej, malowana w końcu XV w. przez twórcę ze szkoły śląskiej oraz przestawienie Matki Boskiej z jednorożcem wspinającym się na jej kolana, namalowane w 1482 r. z fundacji Hansa Lodego. Ponadto warto zwrócić uwagę na gotycką chrzcielnicę z dekoracją maswerkową. Po przeciwległej stronie znajduje się, zamknięta trójbocznie kaplica św. Jerzego, z zakrystią w przyziemiu oraz emporą książęcą na piętrze przekształconą na kaplicę. Z innych zabytków w kościele warto obejrzeć rzeźbiony tryptyk gotycki z początku XV w. ze scenami Narodzenia Chrystusa, Pokłonu Trzech Króli, Zwiastowania i Wniebowzięcia NMP oraz Stacje Męki Pańskiej malowane przez E. Kaempfera w 1903 r. We wnętrzu również zabytki sztuki sepulkralnej: pomnik nagrobny M. Korkwicza z Tarnowa (zm. 1563) oraz epitafium Karola I Podiebrada, księcia ziębickiego z 1542 r., z malowaną sceną na Górze Oliwnej oraz klęczącą u dołu rodziną książęcą.
Henryków, kościół cystersów p.w. NMP
MarekSztorc, 2006-06-07 14:02:01
Opactwo cystersów w Henrykowie założone zostało z inicjatywy kanonika wrocławskiego Mikołaja, notariusza księcia Henryka I Brodatego. W 1222 r. uzyskał on zgodę na fundację klasztoru od księcia Henryka I, który z czasem przejął wraz z synem Henrykiem II Pobożnym rolę darczyńcy. W 1225 r. cysterska kapituła generalna wyraziła zgodę na założenie klasztoru a dwa lata później przybyli zakonnicy z Lubiąża. Budowę kościoła klasztornego rozpoczęto prawdopodobnie w 1228 r., z tego okresu pochodzi południowy ciąg kaplic przy prezbiterium. W 1241 r. budowę przerwał najazd Tatarów. Prace budowlane ponownie podjęto w połowie XIII w. i trwały do początku XIV w. Powstało wtedy prezbiterium otoczone ambitem i dwoma ciągami kaplic oraz transept i dwa wschodnie przęsła korpusu nawowego. Do połowy XIV w. ukończono korpus nawowy. Około 1506 r. do prezbiterium od północnego-wschodu dobudowano dwie kaplice Świętego Krzyża i Grobu Świętego. W 1608 r. wzniesiono od zachodu wieżę, którą w 1673 r. nakryto hełmem. W końcu XVII w. przebudowano w stylu barokowym fasadę kościoła, zbarokizowano też jego wnętrze a od wschodu zbudowano kaplice św. Józefa i Trójcy Świętej. W 1713 r. zbudowano kruchtę od zachodu a w 1753 r. wzniesiono kaplicę św. Marii Magdaleny. Od 1740 r. rozpoczął się okres upadku klasztoru, który w 1810 r. został rozwiązany przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III a majątek klasztorny wyprzedany. W 1945 r. kościół przejęli cystersi przybyli ze Szczyrzyca. W 1991 r. po pożarze hełmu na wieży, przywrócono mu pierwotny wygląd.
Widok na pn. ramię transeptuArchitektura kościoła cystersów ma formę zarówno gotycką pochodzącą jeszcze z XIII w. jak i późniejszą barokową z XVII i XVIII w. Kościół posiada korpus bazylikowy, trójnawowy, pięcioprzęsłowy z transeptem oraz kruchtą i wieżą od zachodu. W części prezbiterialnej jest trójnawowy, trójprzęsłowy, zamknięty ścianą prostą, przy której od wschodu trzy kaplice barokowe: Trójcy Świętej, św. Marii Magdaleny i św. Józefa a od północy kaplice gotyckie: Świętego Krzyża i Grobu Świętego. Na zewnątrz kościół opięty przyporami. W prezbiterium, transepcie i nawie głównej okna ostrołukowe ozdobione maswerkiem. Portal w wejściu do nawy ostrołukowy o skromnej formie. Dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę na skrzyżowaniu naw. Rzut poziomy kościołaFasada zachodnia barokowa, dwukondygnacjowa, zwieńczona półkolistym szczytem i rozczłonkowana pilastrami, częściowo zasłonięta kruchtą, nakrytą kopułą z latarnią, ozdobioną rzeźbami czterech doktorów Kościoła: Ambrożego, Hieronima, Grzegorza i Augustyna. W wejściu do kruchty portal barokowy, zwieńczony trójkątnym przyczółkiem. W północnym narożniku fasady masywna wieża z przyporami, nakryta późnorenesansowym hełmem z podwójną latarnią. Korpus nawowy i część prezbiterialna nakryte są sklepieniami krzyżowo-żebrowymi, wspartymi na filarach sześciobocznych w nawie i prostokątnych w prezbiterium. Kaplice wschodnie nakryte kopułami. Kaplica Świętego Krzyża zamknięta pięciobocznie, nakryta sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Kaplica Grobu Świętego z korpusem na rzucie wieloboku i niewielkim prezbiterium zamkniętym pięciobocznie, nakryta sklepieniem gwiaździstym wspartym na filarze. Obie kaplice gotyckie opięte przyporami, między którymi ostrołukowe okna. W kaplicy Świętego Krzyża polichromia z XVII w. m. in. z przedstawieniami Matki Boskiej Różańcowej i opatów. W kaplicy św. Józefa sceny z życia świętego wykonane przez malarzy ze szkoły Willmana. W kaplicach Świętego Krzyża, Grobu Świętego i św. Marii Magdaleny malowana przez J. Kynasta z Wrocławia w latach 1760-63.
Widok do wnętrzaWnętrze wypełnione bardzo bogatym wyposażeniem, pochodzącym głównie z okresu baroku. Na szczególną uwagę zasługują obrazy Michaela Willmana, wybitnego śląskiego malarza doby baroku. Jeden z nich Boże Narodzenie w wizji św. Bernarda z około 1700 r. umieszczony jest w polu środkowym ołtarza głównego. Ten dwukondygnacjowy ołtarz, ozdobiony kolumnami i posągami został wykonany przez J. Schroettera około 1684 r. W jego górnej kondygnacji znajduje się obraz Chrystusa Zmartwychwstałego z krzyżem, po jego bokach rzeźby Henryka Brodatego i św. Jadwigi Śląskiej. We wnętrzu można obejrzeć również barokowe ołtarze boczne z około 1690 r. z obrazami malowanymi przez uczniów Willmana, czeskiego malarza Jana Krzysztofa Liszkę i J. Kretschmera. Stalle barokowe, wykonane przez T. Weissfeldta w latach 1702-10, o bogatej dekoracji snycerskiej, z zapleckami zdobionymi płaskorzeźbami ze scenami z życia Chrystusa i Marii oraz ośmioma rzeźbami Ojców Kościoła i świętych. Ambona barokowa z końca XVII w., o bogatej dekoracji snycerskiej z korpusem podtrzymywanym przez jedną parę aniołów, druga para wspiera baldachim z postacią Chrystusa wyłaniającego się z obłoków ku prorokom i apostołom. Prospekt organowy, barokowy z około 1660 r. Ławy i konfesjonały, barokowe. Obrazy w nawie południowej, malowane w latach 1676-78 przez Michaela Willmana: Ukrzyżowanie, Sądzenie Chrystusa, Pokłon Trzech Króli, Chrystus uzdrawiający; w nawie północnej: Chrystus i Maria Magdalena namalowany w 1701 r. Obrazy malowane przez Jana Krzysztofa Liszkę na filarach transeptu, dwa przedstawiające Zwiastowanie z około 1690 r., w południowym ramieniu transeptu trzy obrazy grupy Ukrzyżowania oraz dwa obrazy archaniołów. Obrazy świętych na ścianach naw bocznych malowane przez J. Kretschmera około 1705 r. Obrazy z cyklu legendy św. Bernarda w nawie głównej i transepcie, malowane przez włoskiego malarza Jana Bonorę około 1729 r. W kaplicy Trójcy Świętej obrazy malowane przez Jana Krzysztofa Liszkę z przedstawieniami Starego i Nowego Testamentu. W kaplicy św. Józefa obrazy w ołtarzach malowane przez Jana Krzysztofa Liszkę. W kaplicach Świętego Krzyża i Grobu Świętego obrazy w ołtarzach malowane przez B. Krause z Ząbkowic około 1750 r. W kaplicy św. Marii Magdaleny pomnik nagrobny Bolka II ziębickiego (zm. 1341) i jego żony Jutty z Trenczyna (zm. 1342), z zachowaną gotycką pokrywą sarkofagu, z rzeźbionymi wizerunkami pary książęcej (ułożonymi niezgodnie ze stanem pierwotnym), wykonana po 1342 r. ułożoną na nowej podstawie.
Pałac w Służejowie
zamki.net, 2006-05-29 18:23:56
Źródło informacji: Zamki polskie
Opracowane przez Bartosza Jastrzębskiego.
Wstęp:
Wejście do pałacu jest mocno ograniczone, gdyż obecnie znajdują się w nim prywatne mieszkania
Parking:
W pobliżu nie ma parkingu
Stan zachowania:
Pałac zachował się w całości
Trudność odnalezienia:
Odnalezienie obiektu jest bardzo łatwe
Trudność dojścia:
Spacerowanie po okolicy nie wymaga wysiłku
Subiektywna ocena:
Brzydki budynek
Rys historyczny:
Pałac w Służejowie został zbudowany prawdopodobnie w 1600 r., a następnie przebudowany w XVIII w. Około roku 1801 budowla została odnowiona, a w 1935 r. dobudowano jej nowe skrzydła. Obecnie znajdują się tu mieszkania prywatne.
Więcej informacji uzyskają Państwo pod adresem Zamki polskie
Schowaj komentarze << (3)
jurek
te fotki są kiepiskie
basia
dla mnie również Ziębice mają swój urok bardzo mi się podobają była mieszkanka ZIĘBIC
Jacek z Tarczyna k/W-wy
dlamnie cale Ziebice sa sliczne -byly mieszkaniec ziebic w latach 1968-1973.
Lista wszystkich gmin
