Gmina Dukla
Wyświetlono ... razy.
Dukla, kościół p.w. św. Marii Magdaleny
Ocena 2.0000 z 5.00. 5 głosów oddanych
MarekSztorc, 2006-06-07 14:26:33
Źródło informacji: Zabytki architektury sakralnej
Opracowane przez Marka Sztorca.
Pierwotny kościół parafialny w Dukli był skromną, XV-wieczną budowlą, złożoną z murowanego prezbiterium i drewnianej nawy. Kościół ten spłonął w czasie pożaru Dukli w 1738 r. W jego miejsce zbudowano w latach 1742-47 i ostatecznie ukończono w 1765 r. nowy kościół z fundacji Jerzego Wandalina Mniszcha, marszałka nadwornego koronnego i jego żony Marii Amalii z Brűhlów. Stanowi on interesujący przykład architektury późnobarokowej a jego wartość podnosi cenne rokokowe wyposażenie wnętrza. Jest to obiekt jednonawowy z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, parą kopułowych kaplic przy nawie, przedsionkiem od zachodu i przybudówkami zakrystyjnymi przy prezbiterium. Widok na nawę od pd.Fasada zachodnia zwieńczona jest szczytem o wygiętej linii. Okna zamknięte łukiem segmentowym. Dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę nad nawą. Wewnątrz sklepienia kolebkowe z lunetami na gurtach, chór muzyczny późnobarokowy, o falistej linii, wsparty na półkolistej arkadzie. Kaplice symetryczne, nakryte kopułami z latarniami, z zewnątrz wieloboczne, wewnątrz owalne o ścianach z dekoracją rokokową i wypełnionymi lustrami w rokokowych ramach. Otwarte do nawy półkolistymi arkadami i oddzielone klasycystycznymi kratami z herbami Mniszchów. Dekoracja rokokowa pilastrów i wnęk arkadowych, drewniana, złocona. Polichromia iluzjonistyczna na sklepieniach, rokokowa, wykonana przez Antoniego Stroińskiego w latach 1770-79. Na sklepieniu nawy głównej sceny: Chrystus u Marii i Marty, Maria u grobu, Wizja św. Marii Magdaleny, częściowo rekonstruowana w latach 60-tych XX w. W kaplicach sceny starotestamentowe.
Wyposażenie wnętrza jednolite rokokowe. Ołtarz główny rokokowy wykonany według projektu Piotra Polejowskiego w latach 1772-73, z czterema kolumnami dźwigającymi przerwany przyczółek, rzeźbionymi personifikacjami trzech cnót teologicznych: Wiary, Nadziei i Miłości oraz rzeźbą św. Marii Magdaleny jako pokuty, wykonanymi przez Jana Obrockiego, Dzwonnicaw zwieńczeniu płaskorzeźbiona scena Noli me Tangere a nad przyczółkiem rzeźby aniołów. Dwa ołtarze boczne: prawy, z obrazem św. Antoniego i rzeźbami proroków oraz aniołów w zwieńczeniu, lewy, z obrazem Wizja św. Jana z Dukli a w zwieńczeniu z gołębicą w glorii i rzeźbami aniołów. Ambona z lat 70-tych XVIII w., z rzeźbami czterech ojców kościoła: Augustyna, Hieronima, Ambrożego i Grzegorza Wielkiego na korpusie oraz rzeźbą Chrystusa Dobrego Pasterza na baldachimie. Dwa konfesjonały: jeden barokowy z 2. ćw. XVIII w. z rzeźbą św. Ignacego Loyoli w zwieńczeniu i drugi rokokowy z lat 70-tych XVIII w., o bogatej dekoracji snycerskiej. Nad portalami stiukowe płaskorzeźby aniołów, wykonane przez Jana Obrockiego, podtrzymujących niegdyś portrety Mniszchów: Jerzego Augusta i Amalii z Brűhlów, dziś wiszące po bokach chóru muzycznego. Szczególnie godny uwagi jest znajdujący się w południowej kaplicy pomnik nagrobny Marii Amalii z Brűhlów Mniszchowej, uważany za jedno z wybitniejszych dzieł polskiej rzeźby rokokowej, wykonany przez Jana Obrockiego w 1773 r. z białego i czarnego marmuru, z lezącą postacią zmarłej w bogatym stroju dworskim, ułożoną na sarkofagu.
Przy kościele stoi trójkondygnacjowa dzwonnica z półkolistymi arkadami, w narożnikach opięta pilastrami dźwigającymi przełamany półkoliście gzyms, nakryta hełmem baniastym.
Dukla, kościół bernardynów p.w. św. Jana z Dukli
MarekSztorc, 2006-06-07 14:26:09
Źródło informacji: Zabytki architektury sakralnej
Opracowane przez Marka Sztorca.
Ten późnobarokowy kościół zbudowany został w latach 1761-64 na miejscu świątyni drewnianej z 1742 r. Autorem projektu jest być może Leopold Andrys, nadworny architekt Jerzego Augusta Wandalina Mniszcha, który był fundatorem kościoła dla bernardynów. W latach 1899-1904 miała miejsce przebudowa kościoła w stylu neorenesansowym.
Jest to obiekt trójnawowy, bazylikowy, z prezbiterium zakończonym półkolistą apsydą. Okazała fasada ujęta jest w dwie wieże, nakryte barokowymi hełmami. Elewacje boczne o podziałach ramowych. Dachy nad nawą główną dwuspadowe, nad nawami bocznymi pulpitowe. Wnętrze kościoła zostało przekształcone w stylu neorenesansowym, jest rozczłonkowane podwójnymi pilastrami i kolumnami wspierającymi gzyms z belkowaniem. Nawa główna otwarta do naw bocznych półkolistymi arkadami. Wnętrze zostało nakryte sklepieniami krzyżowo-kolebkowymi. Polichromia malowana przez Antoniego Popiela w 1903 r. przedstawia sceny z życia św. Jana z Dukli.
Wyposażenie wnętrza jest utrzymane w stylu barokowym i neobarokowym. W ołtarzu głównym znajduje się rzeźbiony krucyfiks. W prawej nawie utworzono kaplicę, gdzie w ołtarzu umieszczono relikwiarz św. Jana z Dukli, w którym znajdują się doczesne szczątki świętego, przeniesione tutaj w 1974 r. z kościoła bernardynów w Rzeszowie.
Lista wszystkich gmin
