Gmina Bobolice
Wyświetlono ... razy.
Zamek Bobolice
Bobolus, 2011-01-26 10:37:17
Królewski Zamek Bobolice to leżąca na Jurze Krakowsko - Częstochowskiej twierdza zbudowana w połowie XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego. Należał on do systemu umocnień zwanych ?Orlimi Gniazdami?, które chroniły zachodnią granicę państwa od strony Śląska. Na przestrzeni wieków Zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli, jednak od XV wieku pozostaje nieprzerwanie w rękach prywatnych.
Zamek Bobolice mocno ucierpiał na skutek kilkukrotnych oblężeń m.in. w 1587 roku kiedy zdobył go pretendujący do polskiego tronu arcyksiążę Maksymilian Habsburg. Najbardziej dramatyczny okazał się jednak dla niego "potop szwedzki", od czasu którego systematycznie popadał w ruinę. Gdy w 1683 r. król Jan III Sobieski w drodze do Krakowa - miejsca koncentracji wojsk polskich przed odsieczą wiedeńską - zatrzymał się na Zamku Bobolice, jego orszak musiał nocować w namiocie. Pomimo swego dość kiepskiego się stanu, warownia była użytkowana jeszcze w wieku XVIII.
Pod koniec wieku XX, rodzina Laseckich - obecnych właścicieli zamku, podjęła wyzwanie uratowania tego pięknego zabytku przed całkowitą zagładą. Na zlecenie przedstawicieli rodziny: senatora Jarosława W. Laseckiego i jego brata Dariusza Laseckiego, przy pomocy najlepszych polskich naukowców i ekspertów, przeprowadzono prace archeologiczne, zabezpieczające i rekonstrukcyjne, mające na celu uratowanie tego zabytku o narodowym znaczeniu. Trwające ponad 10 lat prace rekonstrukcyjne powoli dobiegają końca, a zamek zaczyna powracać do stanu swojej dawnej świetności.
Zamek Bobolice docelowo zostanie udostępniony turystom jako muzeum. Obok zamku powstaje karczma, w której dostępne będą także miejsca noclegowe. Pod murami już teraz zlokalizowany jest natomiast "Popas rycerski" - miejsce, w którym można odpocząć, zorganizować rodzinny piknik, a także posilić się miejscowymi potrawami.
BOBOLICE - ruiny zamku królewskiego z XIV wieku
KrzysztofKraszewski, 2006-06-14 14:53:51
Źródło informacji: http://free.of.pl/z/zamki/
W bobolickim zamku zamieszkała kiedyś osiemnastoletnia dziewczyna, którą wydano za sześćdziesięcioletniego hrabiego. Po kilku latach niekochany mąż zmarł pozostawiając majątek trójce ich dzieci, a gdyby te zmarły, to swojej młodej żonie. Kobieta kochała swe dzieci i bardzo troskiliwie się nimi opiekowała. Zły los jednak sprawił, że dwoje z nich umarło. Jedyny, pozostały przy życiu syn Ludwik stał się oczkiem w głowie pani na zamku. Jednakże zawistni krewni posądzili ją o uśmiercenie swoich dzieci w celu zagarnięcia majątku i odebrali jedynego syna. Odtąd życie jej było samotne, pełne bólu i goryczy. Cierpienia tak wpłynęły na jej umysł, że mogła w jakiś niezwykły sposób, szóstym zmysłem, widzieć swego ukochanego syna przy nauce i zabawie. Pewnego dnia zobaczyła jak jej dziecko pozostawione bez opieki przez niedbałego sługę wpada do stawu i tonie. Tego zbolałe serce matki nie było w stanie wytrzymać. Kobieta umarła. Podobno do dziś snuje się pośród ruin zamkowych piękna, choć blada postać niewieścia. Można też usłyszeć jej żałosne jęki i płacz za utraconym synem.
Zamek królewski w Bobolicach zbudowany został w XIV w., za panowania Kazimierza Wielkiego. Wzniesiono go w stylu gotyckim, z kamienia, na planie nieregularnym. Należał do systemu umocnień na pograniczu Małopolski ze Śląskiem. W roku 1370 Ludwik Węgierski oddał warownię Władysławowi Oplczykowi, aby zjednać sobie jego przychylność w staraniach o polską koronę. Ponieważ Opolczyk prowadził politykę nieprzyjazną względem Polski, a do tego cudzoziemska załoga zamku dokonywała licznych rozbojów, król Władysław Jagiełło odebrał bobolicki zamek siłą w 1396 roku. Po wielokrotnej zmianie właścicieli warownię posiadł na dłużej ród Krezów herbu Ostoja. W roku 1587 na krótko opanował zamek arcyksiążę austriacki Maksysmilian, pretendent do polskiego tronu. Gdy w 1625 roku umarł ostatni z Krezów, zamek przejęli Myszkowscy z Mirowa, a następnie Męcińscy. Rody te dokonywały rozbudowy zamku, jednakże powstałe wówczas budowle nie dotrwały do naszych czasów. Zagładę przyniósł najazd Szwedów, którzy w 1667 roku zrujnowali zamek. Dzieła zaniszczenia dopełnili poszukiwacze skarbów.
Zachowały się fragmenty ścian z otworami okiennymi i ruiny cylindrycznej wieży pochodzące z najstarszej, pamiętającej czasy króla Kazimierza, części budowli.
Bobolice - ruina zamku królewskiego
JacekBednarek, 2006-06-03 13:56:24
Źródło informacji: Zamki polskie
Zamek w Bobolicach zbudowany został w połowie XIV wieku z inicjatywy Kazimierza Wielkiego jako kolejna warownia strzegąca południowej granicy Państwa Polskiego. W roku 1370 z okazji swej koronacji Ludwik Węgierski nadał ją Władysławowi Opolczykowi w zamian za popieranie jego planów dynastycznych, ten z kolei przekazał Bobolice w ręce Węgra, Andrzeja Sahony z Barlabas. Dzierżawcy twierdzy, spiskując na boku z Krzyżakami, okazali się nielojalni wobec polskiej korony, w związku z czym niezadowolony Władysław Jagiełło w 1396 najechał ziemie Opolczyka i zbrojnie przejął zamek wraz z okolicznymi włościami. W końcu XIV i w XV wieku władali nim m.in. Szafrańcowie, Trestkowie, Krezowie, a później Chodakowscy, Męcińscy i Myszkowscy. Nie zawsze dziedziczenie warowni odbywało się łagodnie. Ciekawy przypadek miał miejsce w roku 1427, po śmierci Anny, córki pierwszego prywatnego właściciela zamku - Andrzeja Sahony. Wówczas to majątkiem bobolickim podzielili się Stanisław Szafraniec z Młodziejowic herbu Starykoń, syn Anny z pierwszego małżeństwa, oraz drugi jej małżonek - Mściwój z Wierzchowiska herbu Lis wraz z dziećmi: Mściwojem, Andrzejem, Dorotą, Anną, Elżbietą i Katarzyną. Obydwie strony zobowiązały się podzielić zamkiem po połowie, z czasem doszło jednak do gorących sporów. Wewnątrz budowli własność obu stron konfliktu znaczyły jakieś zapory, które w 1441 roku syn Mściwoja, Andrzej z Wierzchowiska - z pomocą trzydziestu szlachty oraz setką pomocników mierniejszej kondycji - wyłamał, rabując bydło i zboże z części przynależnej przyrodniemu bratu.
Integralność zamku przywrócona została cztery lata po tym przykrym incydencie, gdy podkomorzy krakowski Piotr Szafraniec wykupił od Lisów z Wierzchowiska prawa do zamieszkanej przez nich połowy twierdzy oraz dóbr w najbliższym otoczeniu. Szybkie pozbycie się przez Szafrańców zamku, a także częste w drugiej połowie XV wieku zmiany właścicieli nie spowodowały już więcej podziałów skalnej warowni. Początki upadku budowli datuje się na rok 1587, w którym najechał i zdobył ją pretendent do polskiego tronu arcyksiążę austriacki Maksimilian Habsburg. O wiele gorzej z zamkiem obeszli się Szwedzi, którzy w 1657 zdobyli go i spalili, grabiąc wcześniej jego wnętrza. Od tego czasu następowała szybka degradacja królewskiego gmachu. W roku 1683 jego stan był już tak zły, że ciągnący ze swymi wojskami pod Wiedeń Jan III Sobieski, podczas postoju w Bobolicach wolał spać pod namiotem, niż ryzykować nocleg w sypiącym się budynku. W XVIII wieku zrujnowany zamek kupili Męcińscy z zamiarem (jak się później okazało niezrealizowanej) odbudowy. W roku 1882 - w wyniku parcelacji - ziemię, na której stałe opuszczone już mury, otrzymała chłopska rodzina. Ich spadkobiercy sprzedali ruinę w 1999 Dariuszowi i Jarosławowi Laseckim, którzy zdecydowali o częściowej jej rekonstrukcji.
Warowny zamek ulokowano na skalistym wzgórzu (360 m n.p.m.) i zbudowano z miejscowego białego wapienia. Pierwotnie zajmował on tylko centralną część wzniesienia. Na najwyższym, północnym cyplu znajdowała się cylindryczna wieża, obok niej stał budynek mieszkalny. Prawdopodobnie w XV wieku system obronny wzmocniły półkoliste baszty. Do zamku górnego przylegało od południa i zachodu podzamcze, do którego wjazd prowadził od strony wschodniej. Podzamcze było opasane murem obwodowym, całość zaś otaczała sucha fosa, nad którą przerzucono zapewne zwodzony most prowadzący do piętrowej wieży bramnej. XVI-wieczna modernizacja polegała na likwidacji gotyckiej wieży, w wyniku czego cały zamek górny składał się z co najmniej dwukondygnacyjnego budynku mieszkalnego. W przyziemiach zapewne pomieszczono kuchnię, piekarnię, spiżarnię i skarbiec, piętra przeznaczono na izby mieszkalne i reprezentacyjne komnaty. Podczas próby odbudowy warowni w XVIII wieku powiększono otwory okienne, co w dużym stopniu zatarło jej średniowieczny charakter.
Obecnie z okazałej niegdyś warowni pozostały niewielkie fragmenty zamku górnego, w tym najlepiej zachowana jego ściana wschodnia. Przetrwały też niewielkie szczątki murów obwodowych. W roku 2001 rozpoczęto prace, mające na celu częściową rekonstrukcję muru zewnętrznego i baszty bramnej, połączone z prowadzonymi przez krakowskich archeologów badaniami w gruncie. Zarówno mur jak i baszta są już ukończone, właściciele myślą jednak już o kolejnej inwestycji, jaką ma być pełna rekonstrukcja ściany głównej zamku. Przed odbudową ruinę można było bezpłatnie zwiedzać - obecnie teren budowy jest ogrodzony - obowiązuje zakaz wstępu. Co będzie po zakończeniu prac, czas pokaże.
Bobolice położone są ok. 1,5 km na wschód od pięknego Mirowa. Autobusami PKS można dojechać do Niegowej i następnie przejść żółtym szlakiem na południe (ok. 4 km). Większe miejscowości, do których autobusy kursują znacznie częściej, to Kroczyce i Żarki, obydwie oddalone od wsi o ok. 9 km. Zmotoryzowani mogą pozostawić swoje czterokołowe skarby na bezpłatnym parkingu pod zamkiem w Mirowie i zafundować sobie półtorakilometrowy spacer na zachód. Bardziej leniwi mogą z Mirowa do Bobolic dojechać asfaltem przez Niegowę (ok. 10 km) lub bezpośrednio drogą gruntową, na której obowiązuje notorycznie łamany zakaz ruchu. (mapa) (2003)
Lista wszystkich gmin
