Iran - Kultura, obyczaje, zabytki
Zobacz zdjęcia
[Obyczaje i tradycje] Sztuka rzemieślnicza
Perskie dywany sprzedawane są na całym świecie. Są ręcznie tkane z jedwabiu lub wełny przy użyciu specjalnych węzłów znanych od czasów średniowiecznych. Dostępnych jest wiele wzorów i deseni w zależności od regionu. Najpowszechniejsze są wzory geometryczne.Miasta takie jak Shiraz i Tabriz znane są też z pięknych wyrobów metalowych. Ze srebra i miedzi wykonuje się zdobione naczynia i biżuterię. Ramy do obrazów i puzderka są przystrajane techniką artystyczną zwaną "khatam", w której do tworzenia geometrycznych wzorów używa się kości słoniowej i drewna.
Równie ważna w Iranie, jak zresztą w wielu krajach islamskich, jest kaligrafia. Wersety z Koranu są starannie zapisywane pięknymi liternictwem.
[Obyczaje i tradycje] Sport i rekreacja
Najpopularniejszymi dyscyplinami sportowymi w Iranie są wrestling, podnoszenie ciężarów i wyścigi konne. W miastach dość popularny jest także tenis i squash. Ponadto wielu Irańczyków lubi grać w szachy (wielu uważa nawet, że gra ta pochodzi z ich kraju).Na terenach wiejskich popularną rozrywką jest oglądanie wystawianych przez wędrownych aktorów przedstawień, zwłaszcza opowiadających o wydarzeniach z irańskiej historii. W miastach mężczyźni spędzają wolny czas w herbaciarniach, rozmawiając i paląc fajki wodne. Kobiety zazwyczaj zostają w domu, przyjmując rodzinę i przyjaciół. Często też zajmują się sztuką rzemieślniczą.
Wielu mieszkańców Iranu spotyka się co piątek w meczecie zarówno po to, by się modlić, jak i socjalizować.
[Obyczaje i tradycje] Strój
Zachodni styl ubierania był popularny zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet do islamskiej rewolucji w 1979 roku. Od tego czasu kobiety muszą w miejscach publicznych zakrywać włosy i nosić czador, zazwyczaj w kolorze czarnym. Kolorowe czadory noszone są czasem na prowincji kraju.Większość mężczyzn nosi luźne spodnie, koszule i marynarki. Niektórzy, zwłaszcza przywódcy religijni, ubierają długie do ziemi szaty i turbany.

[Obyczaje i tradycje] Rodzina w kulturze Iranu
Średnia liczba dzieci przypadających na rodzinę stopniowo spada i obecnie wynosi około sześciu. Głową domu jest ojciec, ale matka odgrywa również ważną rolę. Szczególny szacunek okazuje się starszym krewnym, zwłaszcza mężczyznom. Ich mądrość i doświadczenie są powszechnie uznawane. Starzejącymi się rodzicami opiekują się ich dzieci.[Obyczaje i tradycje] Etykieta
Większość mieszkańców Iranu postępuje według złożonego systemu zachowań, zwanych w języku perskim jako 'taarof'. Grzeczne i pochlebne wypowiedzi używane są w celu stworzenia atmosfery zaufania i wzajemnego szacunki. Na przykład w dwie osoby mogą długo nalegać, by przepuścić się nawzajem w drzwiach i jedna nie będzie chciała ustąpić drugiej.Irańczycy, jak wielu mieszkańców Bliskiego Wschodu, są bardzo gościnni. Gościom zawsze oferuje się jedzenie i picie i żeby okazać gospodarzom szacunek, nie należy odmawiać.
Od Irańczyków oczekuje się, że wstaną w momencie, gdy do pomieszczenia wchodzi osoba o równym lub wyższym statusie.
[Obyczaje i tradycje] Języki
Oficjalnym i najpowszechniej używanym językiem w Iranie jest perski (58%). Pozostałe języki używane na terenie kraju należą głównie do podrodziny tureckiej (26%). Ponadto mówi się po kurdyjsku (9%).[Obyczaje i tradycje] Religia
Większość mieszkańców Iranu (98%) to muzułmanie, z czego 90% szyici, a 8% sunnici. Pozostałe 2% należy do religijnych mniejszości, takich jak bahaizm, mandaizm, sikhizm, jazydyzm, zoroastrianizm, judaizm i chrześcijaństwo.[Obyczaje i tradycje] Struktura etniczna
Główne grupy etniczne zamieszkujące Iran to Persowie (51%), Azerowie (24%), Mazandarianie (8%), Kurdowie (7%), Arabowie (3%), Beludżowie (2%) i Turkmeni (2%).[Zabytki] Stanowiska archeologiczne
* Ali Kosh* Bam
* Czoga Zanbil
* Ekbatana
* Pasargady
* Persepolis
* Suza
[Zabytki] Epos narodowy
Szahname (Księga królów), autor Ferdousi, X wiek.[Obyczaje i tradycje] Hymn państwowy
W górę nad horyzontme wchodzi słońceŚwiatło w oczach wierzących w sprawiedliwość.
Bahman [1] jest zenitem naszej wiary
Twoje przesłanie niezależności i wolności, o Imamie[2]
zapisane jest w naszych duszach.
O męczennicy, wasze okrzyki dźwięczą w uszach czasu:
Bądź wieczna i niezniszczalna,
Muzułmańska Republiko Iranu!
[Zabytki] Obiekty z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO
* 1979 - Ruiny miasta Persepolis* 1979 - Zespół zabytkowy Majdan-e Imam w Isfahanie
* 1979 - Ruiny stolicy królestwa Elam w Tchogha Zanbil
* 2003 - Stanowisko archeologiczne w Takht-e Soleyman
* 2004 - Krajobraz kulturowy miasta Bam (zagrożone)
* 2004 - Ruiny stolicy imperium Achemenidów w Pasargadach
* 2005 - Sultanije
* 2006 - Bisotun
[Obyczaje i tradycje] Motto państwowe
Allahu Akbar (arabski) - Allah jest wielki[Obyczaje i tradycje] Wymogi w zakresie ubioru
Niezależnie od pory roku istnieje bezwzględny nakaz noszenia przez wszystkie kobiety i dziewczynki powyżej 9. roku życia chustek przykrywających głowę i długiego, zakrywającego nogi płaszcza-chałatu (nie musi być czarny) oraz obuwia zasłaniającego stopy. Mężczyźni nie mogą chodzić w krótkich spodniach, a w miejscach kultu, zwłaszcza na prowincji, nie powinni nosić koszul z krótkimi rękawami.Iran - co jeszcze Cię interesuje?

Zaloguj się
Przyłącz się do społeczności miłośników podróży




















