Strona główna » Odyssei Kultura » Gwinea - Kultura, obyczaje, zabytki

Gwinea - Kultura, obyczaje, zabytki

[Obyczaje i tradycje] Rzemiosło artystyczne

Poza współczesnymi wytworami rzemiosła artystycznego dla turystów, Gwinejczycy wciąż tworzą znaczące dzieła sztuki ludowej. Różne grupy etniczne specjalizują się w barwnej ceramice, maskach, ścianach domowych czy nagrobkach. Na przykład od pięciu tysięcy lat lud Kissi wykonuje kamienne statuetki do ceremonialnych rytuałów i komunikacji z przodkami. Lud Baga z kolei rzeźbi w drewnie kobiece popiersia, tzw. 'nimba', które stały się narodowym symbolem sztuki gwinejskiej.

[Obyczaje i tradycje] Czas wolny

Niewielu Gwinejczyków posiada telewizory. Często brakuje prądu. Kiedy jednak jest, sąsiedzi często zbierają się na chodniku, by oglądać wspólnie popularne programy.

Gwinejczycy chodzą też do kina, na koncerty i do dyskotek, które grają muzykę gwinejską, kubańską, zairską, senegalską i amerykańską.

Nastolatki mieszkające na wsi nie są już odcięte od międzynarodowej kultury popularnej. Coraz częściej spotkać można elektroniczne generatory i talerze satelitarne.

[Obyczaje i tradycje] Tradycyjny strój

Tradycyjny strój Gwinejczyków to tzw. 'boubous', tkanina, którą obwiązuje się głowę i nakłada na ciało. Kolor i jakość materiału zależy od zamożności. Kobiece stroje są często białe lub jasnokolorowe i tkane różnobarwnymi nićmi. Boubous zarówno kobiet, jak i mężczyzn, są otwarte z boku, by zapewnić przewiew w gorącym i wilgotnym klimacie.

Kobiety zakładają ponadto pasujące kolorystyczne do boubous turbany lub chustki, a mężczyźni czapki typu islamskiego.

Na co dzień zachodni styl ubioru jest popularny głównie wśród kobiet.

[Obyczaje i tradycje] Rodzina w kulturze Gwinei

Według islamskiego prawa, mężczyzna może mieć do czterech żon. Wśród Fulan zdarza się niekiedy tak, że mężczyzna po sześćdziesiątce ma nastoletnie żony, które są młodsze od jego dzieci, czy nawet wnuków. Takie rodziny posiadają ponad dwadzieścia dzieci, których wiek różni się czasem o czterdzieści lat. Żony tego samego męża zazwyczaj mieszkają w osobnych domach. Dzieci zwracają się do swoich 'macoch' mówiąc 'współmatka' ('co-mother').

[Obyczaje i tradycje] Etykieta

Pozdrowienia są ważną częścią codziennego życia. Gwinejczycy witają się tradycyjnym islamskim 'salaam alekum', co znaczy 'Niech Bóg będzie z tobą'. Następnie pytają się nawzajem o swoje zdrowie i zdrowie swoich rodzin.

Mężczyźni i kobiety zazwyczaj nie podają sobie rąk przy powitaniu z płcią przeciwną. Przyjaciele, którzy nie widzieli się przez dłuższy czas, kładą dłonie na swoich ramionach, przytulają się i dotykają się nawzajem trzykrotnie policzkami.

Gościowi najczęściej proponuje się co najmniej szklankę wody.

[Obyczaje i tradycje] Struktura etniczna

Główne grupy etniczne zamieszkujące Gwineę to Fulanie (40%), Malinke (30%), Susu (20%). Pozostałe to m.in. Gerzé, Toma i Kissis.

[Obyczaje i tradycje] Języki

Oficjalnym językiem Gwinei jest francuski, ale w powszechnym użyciu są również liczne dialekty grup etnicznych, m.in. ful, susu, maninka.

[Obyczaje i tradycje] Religia

Znaczna większość Gwinejczyków to muzułmanie (85%). Pozostali to chrześcijanie, głównie katolicy (8%) oraz wyznawcy tradycyjnych religii (7%).

Niezależnie od deklarowanego wyznania, wielu mieszkańców kraju zachowuję wiarę w duchy i fetysze.

[Obyczaje i tradycje] Hymn państwowy

Liberté (Wolność)

Peuple d'Afrique!
Le Passé historique!
Que chante l'hymne de la Guinée fière et jeune
Illustre epopée de nos frères
Morts au champ d'honneur en libérant l'Afrique!
Le peuple de Guinée pr?chant l'unité
Appelle l'Afrique.
Liberté! C'est la voix d'un peuple
Qui appelle tous ses frères a se retrouver.
Liberté! C'est la voix d'un peuple
Qui appelle tous ses frères de la grande Afrique.
Bâtissons l'unité africaine dans l'indépendance retrouvée.