Strona główna » Odyssei Kultura » Czad - Kultura, obyczaje, zabytki

Czad - Kultura, obyczaje, zabytki

[Obyczaje i tradycje] Hymn państwowy

La Tchadienne (Pieśń Czadu)

Peuple Tchadien, debout et ? l'ouvrage!
Tu as conquis la terre et ton droit,
Ta liberté naîtra de ton courage.
L?ve les yeux, l'avenir est ? Toi.

O mon Pays, que Dieu te prenne en garde,
Que tes voisins admirent tes enfants.
Joyeux, pacifique, avance en chantant,
Fid?le ? tes anciens te regardent.

Peuple Tchadien, debout et ? l'ouvrage!
Tu as conquis la terre et ton droit,
Ta liberté naîtra de ton courage.
L?ve les yeux, l'avenir est ? Toi.

[Obyczaje i tradycje] Etykieta

W Czadzie nie obowiązują specjalne zasady jeśli chodzi o etykietę. Szczególnie ceniony jest szacunek dla starszych, skromność i powściągliwość w życiu publicznym. Członkowie niektórych grup są szczególnie wrażliwi na zniewagi i łatwo ich obrazić, co może prowadzić do poważnych konfliktów.

Tradycyjne wartości są jednak obecnie w zaniku, ponieważ w ostatnich dekadach życie społeczne było przewrócone do góry nogami z powodu wojny domowej - co spowodowało niestety, że agresywne zachowanie powszechne wśród wielu młodych ludzi.

[Obyczaje i tradycje] Wychowanie dzieci

Wychowanie młodszych dzieci leży w gestii matki i najbliższych krewnych; rola ojca zwiększa się dopieto w starszym wieku. Ważnym elementem wychowania dla wszystkich mieszkańców Czadu jest socjalizacja dzieci najpierw w obrębie rodziny, a następnie grupy etnicznej, która odbywa się między innymi przez rytuał inicjacji. Dzieci zazwyczaj pozostają zależne od swoich rodzin co najmniej do dwudziestego roku życia.

[Obyczaje i tradycje] Obyczaje małżeńskie

Poligamia jest powszechna zarówno wśród ludu Sara, zamieszkującego na południu, jak i u muzułmanów z północy.

[Obyczaje i tradycje] Społeczna stratyfikacja

Na terenie Czadu wyodrębniły się następujące klasy społeczne: zamożni handlowcy, właściciele ziemscy i i politycy, biedni wieśniacy i rolnicy (znaczna większość mieszkańców kraju) oraz niewielka grupa miejskich pracowników.

[Obyczaje i tradycje] Życie religijne

Mimo oficjalnej przynależności do religii chrześcijańskiej lub islamskiej, miejscowi ludzie często kultywują jednocześnie tradycyjne wierzenia: wiarę w duchy, czczenie przodków, przepowiednie i wróżenie.

Co ciekawe, relacje między dwiema głównymi religiami w kraju od zawsze charakteryzują się tolerancją i współpracą. Wyznaniowe antagonizmy nigdy nie odgrywały ważnej roli w wojnach domowych. Wśród czadyjskich muzułmanów nie ma silnego ruchu fundamentalistycznego.

[Obyczaje i tradycje] Wyznania

Dwie główne religie występujące na terenie Czadu to chrześcijaństwo i Islam. Około połowy populacji, zamieszkałej zwłaszcza na północy i wschodzie kraju to muzułmanie, podczas gdy chrześcijaństwo wyznaje około 30% mieszkańców, głównie z południa. Pozostałe 20% pozostaje wiernych tradycyjnym, przede wszystkim animistycznym, wierzeniom.

[Obyczaje i tradycje] Struktura etniczna

Czad jest krajem bardzo zróżnicowanym pod względem etnicznym; na jego terenie zamieszkuje około 200 różnych grup. Najbardziej liczną są Sara (ok. 32% populacji), Arabowie (22%), ponadto ludy Maba, Tubu i Mbum.

[Obyczaje i tradycje] Języki

Na terenie Czadu mówi się ponad setką języków, z których znaczna większość należy do dwóch głównych rodzin językowych: nilo-saharyjskiej i afroazjatyckiej. Język nie zawsze pokrywa się z pochodzeniem etnicznym; niektórymi z nich posługują się ludzie identyfikujący się z inną grupą etniczną. Najczęściej w Czadzie usłyszeć można arabski, języki z grupy Sara oraz francuski. Ten ostatni używany jest w edukacji i administracji, zwłaszcza na południu kraju.