Bangladesz - Kultura, obyczaje, zabytki
Zobacz zdjęcia
[Obyczaje i tradycje] Hymn państwowy
Amar Sonar Bangla (Mój złoty Bengal)Mój złoty Bengalu
Mój złoty Bengalu, kocham Cię.
Twoje niebo, twój wiatr zawsze w mojej duszy,
O Matko, grają jak gdyby na flecie.
Złoty Bengalu, kocham Cię.
O Matko, w miesiącu fahune (wiosną)
Od woni Twych lasów mangowych
Wariuję...Ach, umieram...
O Matko, w miesiącu fahune od woni Twych
lasów mangowych wariuję .
O Matko, w miesiącu oghrane (jesienią), na Twoich
pełnych polach cóż ujrzałem?
Cóż ujrzałem? - Miodowy uśmiech.
Złoty Bengalu, kocham Cię.
Ach, co za piękno, co za cień,
co za delikatność, jaką miłość
Rozesłałaś niby część swego sari
na brzegach rzek, pod bananowcami...
Matko, słowa z Twoich ust
są nektarem dla moich uszu.
Ach, Matko - umieram,
Słowa z Twoich ust
są nektarem dla moich uszu.
Matko, gdy Twa twarz
zachmurza się, pływam w oceanie łez.
O Matko,pływam w oceanie łez.
Złoty Bengalu, kocham Cię.
[Zabytki] Obiekty z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO
* 1985 - Zabytkowe miasto meczetów Bagherhat* 1985 - Ruiny buddyjskiej wihary w Paharpur
* 1997 - Lasy namorzynowe w delcie Gangesu, Brahmaputry i Meghny (Region Sundarban)
[Obyczaje i tradycje] Tradycyjne stroje
Bengalskie kobiety najczęściej noszą sari, choć popularny jest również strój zwany "salwar kameez" ("salwar" to luźne spodnie, a "kameez" długa koszula). Mężczyźni zazwyczaj noszą "lungi", rodzaj długiej spódnicy albo "kurtę", luźną koszulę sięgającą kolan. Coraz popularniejsze, zwłaszcza u mężczyzn, są stroje zachodnie.[Obyczaje i tradycje] Sztuka użytkowa
Najczęściej spotykaną w Bangladeszu formą sztuki użytkowej jest ceramika - głównie dzbanki na wodę i miseczki z czerwonej gliny, zdobione niekiedy paskami i nacięciami. Niektórzy hinduscy rzeźbiarze tworzą malowane na jasne kolory podobizny Durgi i innych bóstw. Rysunki i malunki najbardziej widoczne są na rykszach i drewnianych wózkach.[Obyczaje i tradycje] Obyczaje pogrzebowe
Muzułmanie wierzą, że po śmierci dusza jest osądzana i trafia do nieba lub piekła. Przed pogrzebem ciało jest myte i owijane w biały całun. Nozdrza i uszy zatykane są bawełną. Zmarłych chowa się w ziemii lub w murowanych grobowcach.Hinduiści wierzą w reinkarnację. Na znak żałoby członkowie rodziny zmarłego golą głowy. Ciało przenoszone jest na brzeg rzeki, gdzie zgromadzeni odmawiają modlitwy. Następnie zmarłego kładzie się na stosie i kremuje. Prochy rzucane są do rzeki.
[Obyczaje i tradycje] Etykieta
Przy powitaniu stosuje się formułkę "Assalam Waleykum" (niech pokój będzie z tobą), na którą odpowiedź brzmi "Waleykum Assalam" (i z tobą). Mężczyźni, o ile są równego statusu społecznego, mogą sobie podać przy powitaniu dłonie, ale nie ma mowy o mocnym uścisku. Kobiety i mężczyźni nie podają sobie dłoni. W czasie rozmowy między osobami tej samej płci, dotyk i fizyczna bliskość jest czymś normalnym.W czasie odwiedzin, gościom zawsze proponuje się, by usiedli. Jeśli nie ma wolnego krzesła, podsuwa się niski taboret lub bambusową matę. Gość nie powinien w każdym razie siadać bezpośrednio na podłodze. W obowiązku jest również, by gospodarz zaoferował coś do jedzenia.
[Obyczaje i tradycje] Narodziny i opieka nad niemowlętami
Większość kobiet rodzi w swoich rodzinnych domach, do których powracają na krótko przed rozwiązaniem. Kiedy dziecko przychodzi na świat, jego ojcu wysyłana jest wiadomość. Około tygodnia później ojciec wraz z bliskimi męskimi krewnymi odwiedza noworodka - odbywa się wówczas uczta i rytualne strzyżenie. Dziecku ofiarowuje się amulet, który przywiązywany jest wokół nadgarstka, a jego czoło i podeszwy stóp znaczy się sadzą w celu obrony przed złymi duchami.Noworodki i niemowlęta rzadko zostawiane są same. Większość ma ciągły kontakt z matką lub innymi kobietami z rodziny. Prawie wszystkie kobiety karmią piersią.
[Obyczaje i tradycje] Rodzina
Bengalska rodzina żyje najczęściej w kofiguracji zwanej 'barhi', która składa się z męża i żony, ich niezamężnych i nieżonatych dzieci oraz dorosłych synów wraz z ich żonami i dziećmi. Wspólnie z nimi zamieszkiwać mogą też dziadkowie, kuzyni, siostrzeńcy i bratankowie. Na terenach wiejskich rodzina 'barhi' zamieszkuje zazwyczaj trzy lub cztery domy, które skierowane do siebie frontem tworzą kwadratowe podwórze.[Obyczaje i tradycje] Małżeństwo
Małżeństwo prawie zawsze aranżowane jest przez rodziców - głównie ojciec decyduje o tym, że jego dziecko powinno już zawrzeć związek małżeński. Mężczyźni żenią się zazwyczaj w wieku 25 lub więcej lat, podczas gdy kobiety wychodzą za mąż mając od 13 do 20 lat - w ten sposób mężowie są najczęściej około 10 lat starsi od swoich żon. Muzułmanie mogą stosować poligamię, ale w praktyce dochodzi do niej rzadko (jest to zależne od finansowej zdolności mężczyzny do utrzymania kilku domów).[Obyczaje i tradycje] Jatra
Jatra to rodzaj ludowego teatru, poza Bangladeszem znanego również w Bengalu Zachodnim (stan w Indiach). Jatra najczęściej odbywa się na dużych zewnętrznych scenach, trwa około czterech godzin i jest epicką sztuką pełną głośnej muzyki, dramatycznych gestów i oracji. Tematyka odnosi się zazwyczaj do tragicznej miłości albo mitologii.
[Obyczaje i tradycje] Media
W Bangladeszu ukazuje się około 200 gazet codziennych i 1800 czasopism. Mimo to jedynie 15% populacji regularnie czyta. Dość powszechne jest natomiast słuchanie radia: zarówno rozgłośni lokalnych i ogólnokrajowych, jak i bengalskich serwisów BBC i Głosu Ameryki. Istnieje również kontrolowany przez państwo kanał telewizyjny oraz coraz prężniej rozwijające się kanały prywatne.[Obyczaje i tradycje] Wyznania
Dwie główne religie praktykowane przez mieszkańców Bangladeszu to islam (88%) i hinduizm (11%). Mniejszość biharską stanowią głównie szyiccy muzułmanie. Poza tym w kraju mieszkają mniejsze grupy buddystów, chrześcijan i wyznawców animizmu.[Obyczaje i tradycje] Języki
Głównym językiem w Bangladeszu jest bengalski, wywodzący się z sanskrytu i zapisywany osobnym alfabetem. Angielski używany jest często jako drugi język wsród członków klas średnich i wyższych. Stosuje się go również w edukacji na poziomie akademickim.[Obyczaje i tradycje] Struktura etniczna
Bangladesz jest jednolity pod względem etnicznym; 98% populacji stanowią Bengalczycy. Pozostali mieszkańcy to głównie Biharczycy oraz członkowie miejscowych plemion.[Obyczaje i tradycje] Obyczaje
Turystom zaleca się respektowanie miejscowych norm obyczajowych i religijnych przez stosowne zachowanie oraz noszenie odpowiedniego ubioru (niewskazane jest noszenie zbyt skąpych strojów). Bangladesz jest krajem muzułmańskim o stosunkowo dużym stopniu tolerancji, a miejscowa ludność znana jest z wyrozumiałego i przyjaznego traktowania cudzoziemców. Jednak z uwagi na specyficzną sytuację kobiet i ich ograniczony udział wżyciu publicznym podróżujące samotnie cudzoziemki mogą być narażone na nieprzyjemności (nagabywanie przez mężczyzn).[Obyczaje i tradycje] Święta państwowe i religijne
Oficjalne święta państwowe to 17 i 26 marca, 14 kwietnia, 1 maja, 15 sierpnia, 15 października, 16, 25 i 31 grudnia. Ponadto obchodzonych jest wiele ruchomych muzułmańskich i hinduskich świąt religijnych.Bangladesz - co jeszcze Cię interesuje?

Zaloguj się
Przyłącz się do społeczności miłośników podróży


















