Wścieklizna

Zakażenie:
Źródłem zakażenia są zwierzęta mięsożerne, głównie psy, koty oraz zwierzęta dzikie, np. lisy. Wirus przenoszony jest na człowieka w ślinie chorych zwierząt, najczęściej przez krew przy ugryzieniu. Przedostaje się do centralnego układu nerwowego uszkadzając komórki nerwowe.

Objawy:
Gorączka, bóle głowy, skurcze mięśni, ślinotok, niemożność przyjmowania płynów, skrajne pobudzenie psychoruchowe, bolesne skurcze mięśni jamy ustnej, wodowstręt. Z chwilą pojawienia się objawów choroba nieuchronnie prowadzi do śmierci.

Zapobieganie:
Jedynym sposobem zapobiegania wściekliźnie jest jak najwcześniejsze przeprowadzenie profilaktycznego uodpornienia szczepionką odkrytą przez L.Pasteura.

Leczenie:
Do dzisiaj nie znany jest lek przeciwko wściekliźnie. Dużą rolę odgrywa zapobieganie szerzeniu się choroby. Prowadzi się obowiązkowe szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, rozrzuca się szczepionki po lasach i polach, żeby dzikie zwierzęta również zaszczepić. Po ewentualnym ukąszeniu człowieka przez zwierzę, które może być nosicielem choroby, należy poddać pogryzionego serii szczepień przeciwko tej chorobie.

Występowanie:
Wścieklizna występuje endemicznie wśród zwierząt wolno żyjących na
wszystkich kontynentach. Tylko nieliczne państwa europejskie jak np.: Wielka Brytania, Irlandia, Włochy, kraje skandynawskie i Beneluxu, w efekcie podjęcia kompleksowych akcji zwalczania wścieklizny, nie notowały w ostatnich latach przypadków wystąpienia tej choroby.