• Relacji z podrózy: 17579
  • Zdjęć: 123145
  • Podróżników: 37952
  • Porad: 18825
  • Postów: 132732
  • Tematów: 12608

Najpiękniejsze jaskinie świata


Zobacz jakie skarby kryje tajemniczy świat jaskiń.

Crystal Caves, BermudyCrystal Caves, Bermudy

Crystal Caves to najsłynniejszy system jaskiń na Bermudach. Od 1907 roku stanowi jedną z najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych na wyspach. Miejsce zostało odkryte w 1905 roku przez Carla Gibbons’a i Edgara Hollis’a - dwóch dwunastolatków, którzy trafili tu przez przypadek poszukując piłki do krykieta. Gdy właściciel posiadłości Percy Wilkinson dowiedział się o odkryciu, natychmiast rozpoczął eksploracje jaskini. Osobą, która zobaczyła jej wnętrze po raz pierwszy był jego 14-letni syn Bernard, którego ojciec spuścił z lampą rowerową do jaskini po linie przyczepionej do drzewa. Jaskinia słynie nie tylko z majestatycznych, pięknie podświetlonych stalagmitów i stalaktytów (których wiek szacuje się na ok. 30 milionów lat) ale przede wszystkim z krystalicznie czystej wody wypełniającej jej dno (i od której pochodzi nazwa groty). Klarowność wody pozwala zobaczyć niezwykłe formacje pokrywające dno jaskini. Głębokość wody miejscami sięga 17 metrów. Wycieczki z przewodnikiem po jaskini odbywają się co 30 minut. Turyści mogą podziwiać formacje, które przypominają m.in. Manhattan, twarz Boba Marley’a oraz wiele znanych obrazów. Wycieczkę po Crystal Caves można połączyć ze zwiedzaniem (od 2001 roku) Fantasy Cave, która została odkryta w 1907 roku, ale zamknięta dla zwiedzających przez właścicieli w latach 40 tych ubiegłego wieku.  Jaskinie położone są w otoczeniu subtropikalnego ogrodu, którego obrzeża porastają drzewa palmowe. Można tu znaleźć wiele ciekawych i rzadkich gatunków drzew i kwiatów.

Zdjęcie: www.bermuda.com

Cuevas de Bellamar, Kuba

Cuevas de Bellamar znajdują się niedaleko Hawany, w okolicach jednego z najsłynniejszych kurortów turystycznych Varadero skąd (jak również  z pobliskiego miasta Matanzas) organizowane są wyprawy dla turystów. Słyną przede wszystkim z pięknych nacieków jaskiniowych. Zwiedzający mają okazje zobaczyć sześć sal i 17 galerii, które wypełniają bajeczne fontanny, stalaktyty, stalagmity, kryształowe kopuły i inne ciekawe formacje skalne. Niektóre z nich mają nawet swoje nazwy jak La Fuente del Amor (Fontanna Miłości) czy La Galerna Coco Rallado. Temperatura w jaskini waha się od 25° do 27°C a ściekająca po ścianach woda sprawia że  wilgotność sięga 100% . Na zewnątrz jaskini znajduje się restauracja oraz sklepy z pamiątkami.

Cuevas de Bellamar zostały odkryte przypadkowo w 1861 roku  przez niewolnika pracującego  w kamieniołomie. Jego łom wpadł do wnętrza jaskini podczas usuwania wapiennej skały. Właściciel tego obszaru, Don Manuel Santos Praga, zainicjował eksplorację groty i w ten sposób odkryto do niej wejście. Wkrótce po tym, zbudowano kamienne schody, które do dziś są w użyciu. Z czasem zainstalowano tu także oświetlenie elektryczne. Don Manuel był pierwszym przewodnikiem oprowadzającym turystów.

Według ekspertów Cuevas de Bellamar powstały około 300 tysięcy lat temu. Miejsce zawdzięcza swoją wyjątkowość licznym formacjom, które charakteryzuje nietypowy połysk, będący efektem załamywania się światła na pokrywającej je warstwie kryształów. Zwiedzanie rozpoczyna się od Sali zwanej Gotyk, która ma 80 metrów długości i 25 metrów szerokości. Całkowita długość dostępnych dla zwiedzających korytarzy i sal wynosi ok. 2,5 km. Duża część jaskini znajduje się pod wodą.

Gruta Lago Azul, Brazylia

Jaskinia została odkryta przez Indian Terena w 1924 roku. Jej wnętrze wypełniają nie tylko piękne stalagmity i stalaktyty, ale przede wszystkim błękitne (azul) jezioro od którego miejsce wzięło nazwę. Zwiedzanie rozpoczyna się od pięciominutowej wędrówki do wejścia jaskini. Jezioro jest widoczne po zejściu ok. 100 metrów w głąb jaskini (prowadzi tam 300 schodków). Jego głębokość sięga 70 metrów co sprawia że grota jest jedną z największych zalanych jaskiń na świecie. Podczas eksploracji w 1992 roku speleolodzy odkryli w jeziorze skamieliny kilku ssaków m.in. tygrysa szablastozębnego oraz leniwca megaterium żyjących w okresie plejstocenu. Do dnia dzisiejszego nie udało się dotrzeć do dna jeziora. Naukowcy próbują dociec skąd pochodzi woda wypełniająca jaskinię, gdyż wszystkie wody występujące w okolicy mają odcień zieleni różniący się od barwy wód Lago Azul. Niektórzy wierzą, że jej źródło stanowi podziemna rzeka. Wiek jaskini szacuje się na ok. 400 milionów lat.

Cueva de los CristalesCueva de los Cristales, Meksyk

Kryształowa Jaskinia, stanowi część czynnej  kopalni ołowiu, srebra i cynku, położonej na półpustynnym terenie gór Naica. Znajduje się ok. 300 metrów pod ziemią. Została odkryta w 2000 roku przez braci Eloya i Javiera Delgado, którzy trafili na nią przypadkiem wiercąc nowy tunel w kopalni. Jaskinia słynie z największych na świecie naturalnych kryształów. Większość z nich mierzy 6 metrów długości, a niektóre półprzezroczyste belki selenitu (odmiana gipsu) osiągają długość 11 metrów i wagę  55 ton. Powstały one ok. 500 000  lat temu z roztworów hydrotermalnych wydobywających się ze znajdującej się ok. 5 km niżej komory magmowej. Temperatura utrzymująca się w granicach 58 stopni Celsjusza sprawiła że, anhydryt, zawarty w wypełniającej jaskinie wodzie, przeobraził się w gips, z którego powstały gigantyczne kryształy.

Zwiedzanie Kryształowej Jaskini jest zabronione. Dostęp jest możliwy tylko dla naukowców, których celem jest badanie i konserwacja tego miejsca. Dziś, w jej wnętrzu temperatura waha się od 45°C do 50°C , a wilgotność powietrza wynosi od 90 do 100%.  W takich warunkach naturalny mechanizm chłodzenia ciała jest bezużyteczny, utrudnione jest oddychanie. Dlatego naukowcy wchodzący do jaskini nakładają specjalne kombinezony i noszą maski z tlenem. Bez takiego zabezpieczenia człowiek byłby w stanie przetrwać jedynie kilka minut.

W kopalni, 120 m pod powierzchnią ziemi, znajduje się także odkryta w 1910 roku Jaskinia Mieczy (Cueva de las Espadas). Szeroką na ok. 80 metrów komnatę wypełniały niegdyś kryształy osiągające 2 metry długości i 25 centymetrów średnicy. Z czasem, eksploatacja jaskini doprowadziła do zmiany mikroklimatu co w konsekwencji przyczyniło się do zniszczeniach większości tych niezwykłych formacji. Część z nich znajduje się w muzeach różnych państw.

Zdjęcie: www.naica.com.mx

Poço Encantado, Meksyk

Poço Encantado znajduje się w Parku Narodowym Chapada Diamantina w stanie Bahia, ok. 400 km w głąb lądu od Salvadoru - stolicy stanu. Jest to ogromny, skryty w jaskini zbiornik osiągający głębokość 36 metrów. Woda jest tak przezroczysta, że na jej dnie można dostrzec skały i antyczne pnie drzew. O odpowiedniej porze dnia promienie słoneczne przedostają się przez otwór w ścianie jaskini i odbijając się od minerałów zawartych w wodzie tworzą przepiękny spektakl. Najlepszymi miesiącami aby zobaczyć to magiczne zjawisko są czerwiec i lipiec miedzy 11 a 12 godziną. Między październikiem a marcem podczas pełni księżyca można podziwiać je również w nocy. Choć zbiornik wciąż jest podłączone do podziemnego systemu rzecznego, cyrkulacja przebiega wolno i ten dzięki temu jezioro pozostaje krystalicznie czyste.

Grutas de MireGrutas de Mira D'aire, Portugalia

Grutas de Mira D’aire to największy system jaskiń w Portugalii. Znajduje się w Parque Natural das Serras de Aire e Candeeiros, położonym15 km od Fatimy i 110 km od Lizbony. Jaskinia została odkryta w 1947 roku, ale otwarta dla zwiedzających dopiero w 1974 roku.  Podziemna wyprawa prowadzi przez szereg barwnie oświetlonych komnat z imponującą szatą naciekową.  Do ich wnętrza wiedzie ok. 350 schodków. Ostatnia komnata, znajdująca się 110 metrów pod powierzchnią ziemi skrywa jezioro ze sztucznie stworzonymi wodospadami i fontannami.

W drodze powrotnej oczekujący na prowadzącą na powierzchnię windę turyści podziwiają eksponaty zgromadzone w gablotach  - kamienie, minerały oraz szczątki kości prehistorycznych zwierząt znalezione w czasie eksploracji jaskini.

Zdjęcie: www.grutasmiradaire.com

Gruta de las Maravillas, Hiszpania

Jaskinia znajduje się w Aracenie w prowincji Huelva, ok. 90 km od Sewilli. Nie wiadomo dokładnie kiedy jaskinia została odkryta. Pierwszy raz usłyszano o niej w 1886 roku. Według jednej z legend, miejsce odkrył pastuch który szukał zaginionej owcy. Dla zwiedzających jaskinia została otwarta w 1914. Całkowita jej długość wynosi ok. 2100 m choć dostępny dla turystów odcinek mierzy ok. 1200 m długości. Jaskinia składa się z trzech poziomów i mieści 12 komnat z długimi korytarzami wypełnionymi przez szeroką gamę formacji skalnych takich jak stalagmity, stalaktyty, pizolity czy polewy naciekowe. Komnatom nadano nazwy, które pochodzą od kształtów i kolorów formacji kryjących się w każdej z nich. Niektóre z nich są wypełnione przez wodę, a wysoki na 70 metrów salón del gran lago (sala wielkiego jeziora) skrywa duże podziemne jezioro. Zwiedzanie rozpoczyna się od la Sala de las Conchas (sala muszelek) skąd poprzez krótką galerią docieramy do reszty komnat m.in. el Salón de los Brillantes (salon brylantów), el Gran Salón, la Sala de la Catedral, las Salas de los Garbanzos czy los Desnudos. Gruta de las Maravillas znajdują się pod wzgórzem, na którym stoi zamek. W jaskini nagrywano sceny do filmu opartego na książce Juliusza Verne „Podróż do wnętrza Ziemi”.

Grota Jeita,  Liban

Kompleks, położony w dolinie Nahr al-Kalb, 18 km od Bejrutu, składa sie z dwóch wapiennych jaskiń których długość sięga ok. 9 km. Jest to najdłuższy tego typu obiekt na Bliskim Wschodzie. Zamieszkałe w czasach prehistorycznych zostały ponownie odkryte w 1836 roku przez amerykańskiego misjonarza Williama Thomsona. Galerię na niższym poziomie można zwiedzić jedynie łodzią gdyż jej wnętrze wypełnia rzeka.  Do górnej komory, która znajduje się ok. 60 metrów powyżej dociera się kolejką linową. Jej zwiedzanie odbywa się pieszo. Ta część jaskini, znana z przepięknych formacji skalnych, została odkryta dopiero w 1958 roku. Jej wnętrze mieści największy na świecie stalaktyt. W zimie z powodu wysokiego poziomu wody dolna kondygnacja jest niekiedy zamknięta dla zwiedzających.

Jaskinie MogaoJaskinie Mogao, Chiny

Mogao znane także jako Jaskinie Tysiąca Buddów lub Jaskinie Dunhuang jest najsłynniejszym i najstarszym buddyjskim kompleksem jaskiniń w Chinach.  Miejsce leży ok. 25 km na południowy-wchód od Dunhuang w prowincji Gansu, w strategicznym punkcie Jedwabnego Szlaku. Jaskinie zostały wykute w piaskowym urwisku wzgórza Mingsha. Powstawały podczas panowania 10 dynastii począwszy od IV do XIV wieku. Ich budowę zapoczątkował mnich Lie Zun około 366 r. n.e. We wnętrzu mieszczą się 492 świątynie wypełnione barwnymi malowidłami ściennymi. Jaskinie rozmieszczone są na kilku kondygnacjach i ciągną się na długości ok. 2,5 km. W sumie powstało ich tu około tysiąca, przetrwało sześćset, ale oglądać można zaledwie kilkanaście.

Jaskinie mają kształt prostokąta lub kwadratu z kopulastym, misternie zdobionym sklepieniem. W centralnym miejscu każdej z nich znajduje się posąg siedzącego lub leżącego Buddy i mniejsze, terakotowe posągi jego uczniów. Ściany i sklepienie zostały pokryte gliną i cementem, a następnie pomalowane farbami wodnymi. Większość motywów dekoracji zaczerpnięta jest z przyrody i architektury. W 1987 roku cały kompleks został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

Grutas de Cacahuamilpa, Meksyk

Jaskinie znajdują się niedaleko Taxco na terenie Parku Narodowego Grutas de Cacahuamilpa w Meksyku. Mają łącznie ok. 75 kilometrów długości. To jeden z największych systemów jaskiniowych na świecie. Wnętrze mieści 90 komnat tzw. salonów, oddzielonych ogromnymi skalnymi ścianami i połączonych ze sobą poprzez centralną galerię. Około 20 z nich jest dostępnych dla zwiedzających. Większość komnat znajduje się pod wapiennym grzbietem górskim - Cerro de la Corona. Osiągają one szerokość 40 metrów a ich wysokość waha się od 20 do 80 metrów. Większości z nich nadano nazwy, które odzwierciedlają kształt mieszczących się w nich formacji. Jedną z najsłynniejszych komnat jest „Auditorium”, gdzie niekiedy organizowane są koncerty. Przepływająca woda powoli zmienia wygląd jaskiń, rzeźbiąc w nich nowe formacje.

Część jaskiń była zamieszkała w czasach prehistorycznych. Podczas eksploracji odkryto fragmenty wyrobów garncarskich. Pierwotnymi mieszkańcami był lud Olmeków, a w czasach późniejszych osiedliło się tam plemię Chontal. Miejsce było wykorzystywane do celów ceremonialnych. Po podbiciu Meksyku przez Hiszpanów miejscowa ludność utrzymywała istnieje tego miejsca w tajemnicy. Dopiero w 1834 roku odkrył je na nowo Manuel Saénz de la Peña. W 1866 roku, Dominik Bilimek i Maximiliano von Habsburg rozpoczęli pierwszą eksplorację speleologiczną. Dla zwiedzających jaskinie zostały otwarte w pierwszej połowie ubiegłego wieku. Oryginalna nazwa jaskini to „Salachi”. Obecna nazwa Cacahuamilpa pochodzi od miejscowości znajdującej się nieopodal wejścia do kompleksu.

W jednym z salonów znajduje się miejsce pochówku Anglika, który zgubił się podczas eksploracji jaskini i zmarł z głodu. Podobno, wysłał po pomoc swojego psa, który mu towarzyszył podczas wyprawy. Jednak na powierzchni nikt nie zwrócił uwagi na zwierzę. Pies wrócił do swojego pana i zdechł przy jego boku. Kiedy odnaleziono ich szczątki pochowano je pod skałami i ustawiono skromny krzyż.


Dodaj nowy komentarz
Twoje imię:
Treść komentarza:

Wpisz wynik działania z obrazka:

Komentarze

  • szymon roguszewski / 2013-03-19
    dupa
Wybierz kontynent:
Wybierz kraj:


REKLAMA





Jeżeli chcesz otrzymywać nasz Newsletter, wpisz swój adres: